..:: Proofhead My Resort ::..

Sabah erken saatte bir önceki gün yemekte söz verdiğimiz için Ethem Hoca’nın yapacağı sunumu dinlemek üzere Mimarlar Odası’nda soluğu aldım. Bu sabah otelde kahvaltı yapmadım.

Ötekilerin "Çevre"si

Ethem Torunoğlu bir çevre mühendisi. Kendisi bizim okulda yanlış hatırlamıyorsam “Çevre Politikaları” dersi vermiş birkaç dönem. Şu anda da Çankaya Belediyesi Sosyal Kültür İşler Müdürü olarak görev yapıyor. Çok değerli bir insan ve gayet alçak gönüllü. Sunumu, geçen aylarda katıldığım mühendislik etiği ve çevre konferansının üzerine çok iyi geldi. Sunumundan sonra “Ötekilerin ‘Çevre’si” isimli kitabını imzalayıp verdi.

Bugün genelde akşama oluşturacağımız paftalar hakkında çalışmalar yapmakla geçti. Akşama diyorum, zira gece sabahlamaya karar verdik.

Paftalarda kullanacağımız altlığı benim hazırlamama karar verdiler. Paftalar 2 metreye 80 cm boyutlarında olacaktı. Bende elimden geleni yaptım. Herkes beğendiğini söyledi.

Saat 6′dan sonra herkes birer ikişer terketmeye başladı mekânı. Evet artık saat 8 civarıydı ve biz yalnızdık Şule, Serkan, Mutlu, İrem, Mustafa, Yeşim Hoca, Cemil, Duygu ve ben:) Sabah gün ışıyana kadar bol bol Photoshop ve Autocad kullandık, pafta hazırladık. Şule ile ortak çalıştık. Bu kızın gerçekte bu kadar mükemmel bir insan çıkması beni çok mutlu etti. Ayrıca Mutlu ile de çok iyi anlaştık. Haa, şunu ekleyeyim de haksızlık olmasın. Bize yanılmıyorsam saat

Hazırladığımız Paftalara Bir Örnek

gece 1′e  kadar Burçak Abla, eşi Emin Abi ve Ozan Hoca’da eşlik etti. Bunlarla birlikte tüm ekip saat 24:00 civarı Sakarya Caddesi‘ne midye yemeye gittik. Çok özlemişim lan Hepsi birbirinden iğrenç midye dolma, midye tava ve kokoreçleri afiyetle yedim. Ne güzeldi be Daha sonra Mustafa Kemal’ler çiğköfte almaya gitti. O esnada bizde Şule ile çalışmaya devam ettik. Bize ait 2 paftayı saat 03:00 civarı bitirdik. Daha sonra diğerlerine yardım ettik. Sabah, sıçtın mavisini görünce dedik tamamdır. Sonra Cemil gitti. Biz de Youtube‘tan 80′lerden 90′lara uzanan bir pop kuşağı yaptık. Gülmekten yırtıldık İşte izlediklerimizden birisi de bu şarkıydı. Yeşim Hoca’nın videosu daha elime ulaşmadı

Sabah 8′de kahvaltı için Cafe Taşfırın diye bir yere gittik Konur’da. Daha önce Merve ile de gitmiştik. Poğaça yedim ama nedense karnımda inanılmaz bir ağrısı vardı. Daha sonra Mimarlar Odası’na döndük. Orada biraz oturduk, diyordum ki uyuyakalmışım. Sonra baktım olacak gibi değil, dedim ben otele gidiyorum.

Saat 09:00′da otele gittim. Gittim ama benim oda arkadaşı Cemil, kapıyı açmıyor. Herif öyle bir uyumuş ki! Kapıyı açtırdım otel görevlilerine. Önce bir duş aldım. Ardından tam uyuyordum ki kuzenim aradı. Telefondan format attık bilgisayarına. Ben anlattım o yaptı. Daha sonra biraz uzanmıştım ki annem aradı. Anne! Kapattım, biraz uzandım. Gözlerim kapanmaya başlamıştı ki, bu sefer odadaki telefon çaldı. Aşağıda lobiden arıyorlar, rezervasyonunuzu uzatacak mısınız diye sorddular. Bende, Pazartesi çıkacağız, dedim. Adam teşekkür etti kapattı. Lan saate baktım saat 12:00. Allah kahretsin deyip gerisin geriye döndüm Konur Sokak’a. Bizimkiler Mülkiyeliler Lokali‘nde öğle yemeği yiyormuş. Orada adını bilmediğim bir makarnadan sipariş ettim. Güzeldi, ama o kadar da güzel değildi.

Yemekten sonra akşama kadar dünden hazırlanan paftalarda düzeltmeler yaptım. Öldüm Daha sonra işimiz bitti. Biz de yemeğe galiba Papağan Kebap’a gittik.

Güzel Değil mi?

Yanılıyor da olabilirim. Ama yok lan, oraya gittik. Orada bir karikatürist Mustafa Kemal’in karikatürünü çizdi. Benim adımı da “süslü yazıyla” yazdı, başım göğe erdi. Daha sonra akşama kadar değişik konumlarda çoğunlukla da Photoshop başında çalıştım. Akşam “İn Kafe” idi galiba öyle bir yere gittik. Oradan da bir türkü bara geçtik. Gece saat 3′te otele dönen ben değildim, hayır Bu ben olamazdım. Lan nasıl dayandım o yorgunluğa inanamadım. Gerçi türkü barda bir ara baya heyecanlandım, belki ondan pilim şarj oldu

Barlarla ilgili detaylı yazımı başka bir başlı altında yazacağım.

Cidden buraya kadar sıkılmadan okuduysanız, helal olsun be