Bugün çok aksilik oldu sevgili okur. Önce laboratuvardaki hassas terazi bozuldu. Sonra gittik baktık bozulmamış. Açtık kapattık düzeldi alet. Standart kütle ile ölçüm yaptım, çok iyi bir sonuç verdi. Dün aleti temizlerken üstündeki tablasını düşürmüştüm masaya, sonra taktım herhangi bir sıkıntı yaşamadım. 
Ölçümlerimi yaptım, tüplerimi falan hazırladım. Bu sabah Betüller açmaya çalışmışlar teraziyi, açılmamış, saçmalamış falan. Sonra Alper‘le baktık, ölçümde falan bir sorun yok. Zaten daha sonra hem standart kütle ile hem de Semra Hoca ile olan konuşmamız bir sıkıntı olmadığını teyit etti bana. Hayır aletin parası pulu sıkıntı, bir de inanılmaz zaman kaybı yaratacaktı. Allahtan olmadı öyle birşey. Ama bundan kaynaklı moral bozukluğum gün boyu devam etti. Hocamız ezelden beri çok kral olduğundan, en ufak bir tepki göstermedi bana. Kızsaydı falan herhalde 9 ml nitrik asit çözeltisini içerdim.
Bir diğer aksilik de Alper’in maaş kağıdında çıktı. Alper İtalya’dayken ki Alper İtalya’ya benim kadar sık sık gidip gelmez, bunun maaş kağıdını ben hazırlamıştım. Şimdi en hata yapılmayacak bir yerde ne olmuş nasıl olmuşsa hata yapmışım. Dolayısı ile Alper’in ve diğer herkesin maaşı gecikti. Zaten iki hafta geciken maaş bir de böyle gecikti. O da acayip canımı sıktı.
Şimdi sevgili okur, gördüğün üzere hatalar yapıyoruz. Hatalardan ders çıkarıyor muyuz? Evet. Mesela bu hassas terazi ile ilgili çok radikal kararlar almayı teklif edeceğim iş arkadaşlarıma. Ayrıca Alper’e de yine bir ufak hediye mediye artık Allah ne verirse birşeyler alırım.
Sabah çok komik bir şey oldu bu arada. Uygulamalı Matematik dersinde sınıf birbirinden habersiz olarak iki parçaya bölünüp zemin kattaki ve 1. kattaki amfilerde beklemeye başladık. Alper aşağıdan bana, nerdesin, diye mesaj attı. Ben de, dersteyim, dedim. O da, lan ben de dersteyim nasıl oluyor, dedi. Meğer hoca alt katta insanları görünce direk girip orada başlamış derse. Sonra herkes üst kata bizim olduğumuz sınıfa çıktı. Hoca da derse yeniden başladı.
Bu ara biraz psikolojik olarak gergin olduğumun farkına vardım bugün. Sercan‘la epey konuştuk, Merve‘yle epey konuştuk rahatladım. Bir de yarın yapacağım konuşmalardan sonra tamemen rahatlayacağımı düşünüyorum. Evet öyle yani.
Kral oldum.
Eskişehir Rock Topluluğu olarak Osmangazi Üniversitesi öğrencisi olan arkadaşlarımıza bir süpriz hazırladık!
Uzaktan görünenleri yavaş yavaş seçebiliyordum. Gördüklerim netleştikçe kalbimdeki o sıkışma hissi de giderek şiddetleniyordu. Artık kalp çarpıntım göğüs kafesimi zorlamaya başlayınca perdeyi hışımla kapattım. Bir iki adım geriye yürüyüp koltuğa bıraktım kendimi.
Pazartesi günü yapacağımız üye toplantısı için basit bir afiş hazırladım. Tüm bunları internet sitemize de yerleştirdim. Kulübün sitesine yeni bir kısım daha ekledim. Ancak wordpress‘e bir türlü marquee kodunu yediremedim. Yarın bir daha deneyeceğim.
Müzikleriyle, animasyonuyla ve tasarımıyla özgün ve mükemmel bir youtube oyunu! Bu oyunu Sercan’ın paylaşımının altına yorum olarak bir arkadaşı vermişti. Sağolsun, çok harika bir çalışmaya işaret ediyormuş meğer.
Bu kitapda sır olarak nitelendirmek yanlış olsa da yine az bilinen ıvır zıvır pek çok şeyi anlatıyor. Ancak bunu gayet keyifli görsellerle yapıyor. İşte kitabın farkı da burada ortaya çıkıyor sevgili okur. Yani sadece yazıları okumakla sıkılmıyorsunuz, her biri çok başarılı olan görsellerle de epey oyalanıyorsunuz.
