” Mektep cehaleti alır,
Merkeplik baki kalır.”
Bu yazıyı yazmayı aklıma ilk koyduğum anda iyiki yazmamışım. Zira tüm yazı boyunca küfür edip dururdum herhalde. Önce yazıyı yazmama sebep olan şeyi anlatayım. Bugün sabah okula gittim Calculus dersi için. Özellikle şu son bir haftadır, sınıfta arka sıralarda oturan bir grup belirmeye başladı. Artık kendilerini nasıl bir gruba, nasıl bir mevkiye tabi tutuyorlarsa, adamların sınıftaki davranışlarındaki rahatlık artık diğer insanları rahatsız etmeye başladı. Sınıfta ders esnasında zaten zor anlaşılan dersi dinleyen insanların varlığını hiçe sayıp gayet bağırıp çağırarak, sadece kendilerinin güldüğü şakalar yaparak konuşuyorlar. Sınıftaki gözetmenin varlığı bile onların umurunda olmuyor ki bazen bu hocayı da dahil ediyorlar muhabbetlerine. Biz de iyi kötü aynı dersi defalarca aldığımız için bu tiplere alışığız. Bugün ikinci dersin ortalarına doğru bu herifler işi iyice abarttılar. Arkada iyice oluşmaya başlayan kıraathane havasına bir de cep telefonundan açtıkları bir şarkıyı dahil ettiler. O esnada devam eden dersi hiçe sayarak!
Bu durum dakikalarca sürdü. Ve adamların bu durumdan hoşnut oldukları o kadar belliydi ki. Adamlar müzik dinledikleri için değil, diğer insanların rahatsız olmasından dolayı bir memnuniyet duyuyorlardı. Yani tüm olay rahatsız edebilmek!
Bakın dersi dinleyip dinlememek herkesin kendi tercihidir. Bizim de dinlemediğimiz zamanlar oldu. Fakat biz, ya da kendi adıma konuşayım, ben asla diğer insanları rahatsız etme gibi bir çaba içerisine girmedim. Ya kitabımı okurum, ya başımı koyar uyurum ya da takar kulaklığımı müzik dinlerim sesi dışarıdan duyulmayacak şekilde. Açık sözlü olayım, bu saydıklarım elbette ki erdemli davranışlar değil. En nihayetinde orada bulunmanın sorumluluğunu yerine getirmediğimden dolayı vicdanen bir rahatsızlık duyarım. Ama bunu yerine getirmezken en azından başkalarını da rahatsız etmediğim için de içim rahat olur. Benim yaptığım bir kendini bilmezlik asla başkalarını etkilemedi bugüne kadar.
Şimdi bu tamamı aynı bölümde okuyan grup yarın mezun olup mühendis olacaklar. Bölümleri de yaptıkları iş dolayısı ile insana değer vermelerini gerektiren bir bölüm. Aynı bölümde okuyan pek çok arkadaşım çok şükür ki bunlardan farklılar. Şimdi bu kendi sınıf arkadaşlarına saygı duymayan insanlar zannetmiyorum ki yarın mezun olduklarında tanımadıkları insanlara saygı duyup onları dinlesinler. Anlayabilmiş değilim bu heriflerdeki bu rahatlığın sebebini. Acaba birşeyler biliyor olmanın rahatlığı mı bu? Zannetmiyorum öyle olsa ilk dönem dersini gelip yaz okulunda almazlar. Hepsinin birden yükseltmek için aldıklarını da sanmam.
Bugün sınıfta olan bu cep telefonundan müzik açma olayı, bundan aylar önce otobüste başıma geldi. Belki buraya da yazmışımdır da hatırlamıyorum. Oturduğumuz semtte herkesin serseri olarak tanımladığı birisi (ben şahsen tanımıyorum) otobüse binip arka koltuğa oturduktan sonra (bende hep arka tarafta otururum) cep telefonundan Çarşı’dan Batıkent’e kadar tüm otobüse şarkı dinletmiş. “miş” diyorum ben kulağımda kulaklık olduğu için duymadım. Herif otobüsten indikten sonra tüm otobüs söylenmeye başlayınca ben öğrendim olayı. Komik olan, otobüsteki kimsenin olay esnasında çocuğa müdahele etmemesi ve katlanmasıydı. İşte bu serserinin yaptığını, bugün soranlara mühendislik okuyoruz diye kendilerini tanıtan herifler yaptı. Burada bir öz eleştiri yapmak gerekiyor. Ben çok pişman oldum neden bu heriflere müdahele etmedim, en azından uyarmadım diye.
Şimdi gelelim bu yazıyı neden yazdığım konusuna. Benim çevremdeki insanlar (özellikle yaşça benden büyük olanlar), komşularımız bana ve aynı apartmanda oturan arkadaşım Murat‘a büyük saygı duyarlar ve bunu da her fırsatta dile getirirler. Murat’da ben de üniversite okuduğumuz için bu insanlara söylediklerimiz, anlattıklarımız daha mantıklı geliyor, can kulağıyla dinleniyor. Aynı şekilde bizden daha olgun hareketlerde bulunmamızı bekliyorlar. Bu zaten pek çoğumuzun yaşadığı bir olay. “Sen okumuş adamsın bir bakıver” olayı yani. Bu cümlemi tekrar okudum da üniversite okumayan okuyucularımın alınacağını düşündüm. Lütfen alınmayın küsmeyin olur mu, şu yazımı okuyun ikna olacaksınız. Tutupta yorumlara üniversite okumayan daha kötüdür diyormuşum gibilerinden şeyler yazmayın üzülürüm. Her neyse, fazla uzatmayayım bakalım yarın napacak bu herifler
Like this:
Be the first to like this post.