Episode 13‘ün mükemmel parçası Forlorn… Till Dawn‘ın klibini belki 100 defa izlemişimdir. Ancak geçen gün birşeyin farkına vardım ve şaşkınlıktan dona kaldım!
Alper Dağalp (Hope To Find)
Klipte klavye çalan kişi, bizim Hope To Find‘dan tanıdığımız Alper abinin ta kendisi! Şimdi durdum düşünüyorum da hayatımda dinlediğim en iyi melodilerden ikisini bizzat bu adam çalıyor. Zaten hayrandım, daha da bir hayranı oldum. Neden bahsettiğimi anlamayanlar Hope To Find’ın Witness Of Happiness isimli parçasının klavyelerine odaklanabilir ve hatta özellikle tam 3.03′te başlayan melodiyi nefesini tutarak dinleyebilir.
Klipten bir kare
Ya da bu yazıyı yazma sebebim olan klibi izleyebilir, parçanın klavyelerinin ne kadar başarılı olduğunu görebilirler. Türk Black Metal parçaları arasında çok az parça bana bu Forlorn’un verdiği tadı verebilmiştir. İtiraf etmek gerekirse parçanın klibi efekleri açısından bakılacak olursa vasat denebilir, ancak yine de ruhu verebilmesi açısından benim düşünceme göre başarılı.
Episode 13′ün o dönemini çok iyi hatırlıyorum. Yani bir gün baktım bir haber, Episode 13, müziğinden klavyeyi çıkartıp gitar müziğine daha çok ağırlık verecekmiş diye. Tarzındaki bu değişim, bu sertleşme o zaman gençlik aklıyla biraz tedirgin etse de beni Pitch Black parçasını dinledikten sonra anlamıştım ki Episode, hala aynı kaliteli Episode.
Alper abi diyordum. Sadece Alper abi değil, gördüğümüz ve duyduğumuz kadarıyla Hope To Find’daki tüm eski ve yeni üyeler zamanında çok ekstrem işler yapmışlar. Ama en iyisini Alper abi yapmış ve çok sevdiğimiz bir grubun çok sevdiğimiz bir parçasının klibinde oynamış. Kendime kızıyorum ki bunu henüz keşfedebildim. Şimdi siz de izleyip 27. saniyede Alper Abi’mizi açıkça görebilirsiniz. Kendisine de saygılarımı iletiyorum buradan.
Güzel oldu.
Ejderhalar dedim. Dünya üzerinde bir ejderhanın yaşabilmiş olma ihtimali var mıdır acaba? Olsa süper olurmuş. Neyse, blogun üzerindeki reklam banner’ına güzel bir ejderha koyayım diyorum. Aslında kararsızım. Belki de kolaj yapmalıyım çeşitli fotoğraf ve çizimlerden. Bu konuda yardım bekliyorum. Bana 990×180 piksel genişliğinde bir görsel lazım.
Tek bir şarkısının adını bildiği bir grubun konserinde ne kadar eğlenebilir insan? Bu soruya belkide aklımızda oluşan ilk cevap az eğlenir olacaktır. Ben de öyle düşünüyordum Haggard konserine kadar. 222 Park‘tan Özgür Abi‘mizin mükemmel kıyağıyla bu konsere katılmaya karar verdik.
Grubun şişman vokalisti ve gitaristi Asis Nasseri cidden mükemmel bir müzisyenmiş sevgili okur. Yani yarattığı tüm o kompozisyonları izleyince üstünü üstlük bir de soprano vokalin insanı alıp götüren danslarına uydurunca gözlerinizi müziğin akışının sizi tahrik ettiğine şahit oluyorsunuz farkında olmadan. Kemancıların ve üflemeli takımının gitaristlerden hiç de aşağıda kalmayan o mükemmel kafa sallama ritüelleri dinlediğiniz melodilerin ardında gizlenen asıl duyguyu her bir şarkıda başka bir şekilde ortaya koyuyordu. Ben bu düşüncelerde grubu izlerken grubun kısa boylu solo gitaristi birden “bluetoothlu” gitarıyla dalıverdi seyircilerin arasına. Ardından da şişman olan ama boyuyla bunu süper kapatan bass gitarist geldi. Bu adamlar geze dolaşa çaldılar o parçayı.
uyandırdı: Bu davulla twin atarken ritim kaçırsan da çok belli olmaz. Bassçıyı çok beğendim. Adam acayip sevimli bir tipti, tam Alman’dı. Keman çalan iki hatundan bir tanesi neredeyse topuklarına değecek kadar uzun sarı saçlarıyla bizi aldı götürdü bu diyarlardan. Aklımıza Yüzüklerin Efendisi’ndeki Galadriel geldi lan. Bir acayip olduk. Volkan’ın dediğine göre piyano çalan takkeli amca süper sarhoştu.
Bundan tam bir hafta önceki bir yazıyı şimdi yayınlıyorum. Özür dilerin sevgili okur.
Aslında iş görüşmesi demek yanlış olur sevgili okur. Tanışmak diyelim hadi biz buna. Karşılıklı olarak çok olumlu bir görüşme oldu. ESÇEV isimli yeni bir çevre danışmanlık firmasını kuran ve ikisi bizim okuldan mezun 3 çevre mühendisi ile tanıştım. Bunlardan Tahir Bey, Akif Hoca‘nın yakın arkadaşıymış. Yasemin Hanım da Serdar Hoca‘mın dönem arkadaşıymış. Diğer çevre mühendisi Emre Beyi ise okulda yaptığımız etkinliklerden tanıyordum zaten. Dediğim gibi iş görüşmesinden ziyade bir sohbet tadında geçti bu görüşmemiz. Sağolsunlar ileriye dönük olarak bana çok fazla fikir ve tavisyelerde bulundular. Yakın zaman da yine gideceğim yanlarına.
Konserden bir önceki gece Hope To Find’ın stüdyosundan dönerken oldu bu olay. Sercanla ikisi eve döndüklerinde kilitin parçalanıp bisikletin çalındığını görmüşler. Polis çağırmışlar hemen. İfadeleri alınmış falan. Bisiklet Bianchi‘nin iyi modellerindendi ve emektar bir bisikletti. Polis Volkan’a bisikletin faturasını sormuş. Volkan da eski bisiklete, çok süre geçtiği için fatura yok demiş. Polisler de “o zaman bulsak da alamazsın” diyerek müjdeyi vermişler. Buradan sıradan bir vatandaş olarak eğer bir gün hırsızlık yaparsam eski görünen ve faturası olmayan malları çalmam gerektiğini de çıkarmış oldum.
10 Nisan günü Anadolu Üniversitesi Rock Kulübü Olarak “AÜ Rock Konserleri Vol. I” isimli konserimizi Volkan’ın üstün çabaları sayesinde düzenliyoruz sevgili okur. Bu konsere 3 grup çıkacak ki inanın her biri dinlemeye doyulmaz gruplar. 10 Nisan günü Sinema Anadolu‘da dinleyeceğimiz bu grupları tanıtayım hatta durun.
10 Nisan’da Sinema Anadolu’da Floyd Trio’yu dinleyenler sadece Pink Floyd şarkılarını dinlemeyecek, harika bir Pink Floyd Görsel şovu yaşayacak ve süprizlerle kendinden geçecek. Kameralarınızı ya da ses kayıt cihazlarınızı getirmenizi tavsiye ederim.
