Cerenname – Bunu Herkes Okusun!

Diye yazmışım tam 4 sene önce 19 Ağustos 2006’da. O zamanlar sevdiğim Ceren diye bir kız vardı. Sözde çıkıyorduk ama gerçekte tek taraflı bir ilişki idi 🙂  Sık sık benden ayrılır; sonra geri barışırdı falan. Pek çoğumuzun böyle bir ilişkisi olmuştur değil mi? Neyse, dün notları falan düzenlerken onun beni son terkettiğinde yazdığım iki yazımı buldum. Okudum ve gülmekten yarıldım 🙂 Demek ne kadar canım acımışsa neler neler yazmışım. O zamandan bu zamana olaylara bakışı nasıl da değişiyormuş insanın. Şimdi sizde okuyun isterseniz, gülün biraz.

Şu an öylesine nefretle doluyum ki anlatamam. Benim yaptığım tek şey seni sevmek. Eğer bu kötülükse ben kötüyüm. Hem de çok kötü. Adi herifin tekiyim. Çünkü seni seviyorum. Sen hiç bir zaman benim ne hissettiğimi düşünmedin, benim hangi şartlar altında olduğumu umursamadın.

Buna bir son veremiyorum. Biliyorum, ne kadar senden nefret ettiğimi söylesem de hala seni deliler gibi seviyorum. Bana koyan şey senin de bunu biliyor olman.

Sen ne biçim bir şeysin anlamadım ki! Benimki de laf işte. Burada oturmuş sana salak salak yazılar yazıyorum. Tüm bunları bağıra bağıra yüzüne okusam suratındaki ifade bile değişmez. Elbet birileri bu satırları önüne getirir. Eğer bunları okuduktan sonra en ufak bir düşünce bile oluşursa kafanda seni tanıyamadığımı anlarım. Şu talihe bak, bana hayatımın en güzel bir kaç saatini yaşatan sen, hayatımda en nefret ettiklerimden biri oldun çıktın.

Ne hissediyorum biliyor musun? Seni ölesiye seviyorum ve senden ölesiye nefret ediyorum. Tüm dengelerimi nasıl da altüst ettin hala şaşırıyorum. Hem de defalarca.

Güzel, sen bana oraya gelmedim diye kızıyorsun. Peki ben sana niye hiçbir zaman aradığımda benimle konuşmuyorsun diye kızmıyorum? Neden biliyor musun, çünkü ben salağım. Sana değer veriyorum.

Eski sana ne oldu diye soracağım, “öldü” diyeceksin. İyi, gebersin o zaman. Ben bundan sonra sensiz yaşayacağım tabi becerebilirsem…

🙂 Son paragrafa dikkat. Bir de üç nokta ile bitirmişim lan. Nasıl fantastik bir yazı olmuş be 🙂 Bu yazıyı yazdığımda üniversite sonuçları açıklanmamıştı henüz.  Aynı gecenin devamında yazdığım diğer yazı. Hatırlıyorum lan bu yazıyı yazarken harbi gözlerim dolmuştu. Ama ağlamamıştım. Öfkem nasılda kağıda dökülmüş be. Buyrun;

Bu satırları nasıl yazdığımı bile bilmiyorum. Bugün 19 Ağustos Cumartesi. Saat sabahın 3 buçuğu. Ceren’den gece yarısını 7 dakika geçe aldığım mesajdan beri inan yaşamak artık dayanılmaz geliyor. Onun tarafından üçüncü defa terkedildim. Bundan öncekilerde  hep “acaba bir daha barışır mıyız?” diye düşünürdüm. Ama bu sefer farklı. Üç sefer, tam üç sefer terkedildim! Ve benimde bir gururum olduğu aklıma geldi. meğer ben aylardır gururumu ayaklar altına alıyormuşum. Ama bitti. Bu sözcüğü daha önce de defalarca yazdım, ama bitti. İçimde sadece nefret ve öfke var. İnanabiliyor musun, o kadar temiz ve saf bir aşk nasıl da böyle bir nefrete dönüştü ve şimdi satırlarıma akıyor.

Asla yaptıklarımı sorgulamıyorum ve pişmanlık duymayacağım. Benim istediğim yalnızca SADAKAT ve zorluklara dayanma gücüydü. Ama yokmuş. Ben onun için kendi geleceğimden, çevremden, ailemden kısacası herşeyden vazgeçebilecekken o bunu yapmadı. Söylediği saçma sözlerle defalarca kalbimi kırdı. Bak, şu an tek arkadaşım kalem ve kağıt. Ben bunu haketmedim. Bu kadar fedakarlıktan, bu kadar sevgiden sonra bunu haketmedim. Yazmak istiyorum, saatlerce yazmak, sayfalarca yazmak. Ama olmayacak.

Bir dostum şöyle dedi: “Sen onu kaybedersen, yalnızca onu kaybetmiş olursun. Ama sen kendini kaybedersen, hem hayatını, hem aileni hem de biz seni kaybetmiş oluruz.” Söz, kendimi kaybetmeyeceğim.

Ailemden vazgeçecek bir durum yoktu neden öyle yazmışım bilmiyorum. Bir de bu son paragrafta ki sözü söyleyen adamın adı Selçuk’tu. Çok sevdiğim birisiydi. Ancak sonradan değmeyecek bir adam için beni sattı. Görüşmüyoruz artık. Ama cidden iyi söylemiş lan. Bu yazıdan herhalde bir hafta falan sonra Anadolu Üniversitesi’ne yerleştirilmiştim. Ondan sonra da hayatım çok açıdan değişti.

Geçmişte yazdığım şu iki yazıyı aslında yayınlamamın bir diğer sebebi de gerçekten okuyucuya gerçek hislerimi göstermek. Yani sırf etkileyici olsun diye abidik gubidik süslemeler yapmamışım bu yazılarda. Herkes görsün istedim, yılların insanda neleri değiştirebileceğini.

Reklamlar

3 responses to “Cerenname – Bunu Herkes Okusun!

  1. yani bunun yaptığı insanlığa sığar mı ismail!! sığar mı burak !! sığar mı atalayy! … senin içinde ateş varmış mesudum=)

  2. not awesome anymore

    cesaretnden ötürü tebrik edyrm bro… (:

  3. Cesaretlik bi olay yok lan 😀

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s