Efsane King Crimson Plağı!

King-Crimson-Throwback-Thursday-ImageYazının tepesindeki albüm kapağı mutlaka bir yerlerde gözüne çarpmıştır sevgili okur. Çarpmadıysa bile artık bu kadar büyük bir burun deliğini bir kere gördüğün için bir daha unutmazsın.

Evet, başlığı okuyup neymiş o efsane plak diyenler, King Crimson‘un 1969 yılında çıkardığı ilk albümü In the Court of the Crimson King‘den bahsediyorum. İlk dönem neredeyse tüm Progressive Rock grupları gibi King Crimson da İngiltere çıkışlı bir grup. Albüm tarzında bir milad olmakla birlikte içerdiği senfonik ve jazz ögeleri ile de müzik tarihinde benzersiz bir yere sahip.

Açıkça belirteyim ki ben bir King Crimson fanı değilim. Hatta bu albümün tamamını sevdiğim de söylenemez, ancak hem grupla hem de bu albümle tanışmamı sağlayan o parça, Epitaph‘dan bahsedecek olursak konuşacak çok şeyimiz var demektir. Kim verdi, kimin sayesinde tanıdım, nereden duydum en ufak bir fikrim yok. Ama yaklaşık sekiz buçuk dakikalık süresiyle Epitaph başladı mı elimde, önümde ne iş varsa bırakıp parçaya dalıyorum. Albümün saykodelik ve hareketli açılış parçası 21st Century Schizoid Man‘in aksine, çok daha sakin, çok daha karamsar bir parça bu. Elbette her dinleyende farklı bir his uyandırıyor. Ben de uyandırdığı his ise pişmanlıklarım oluyor. Allahtan çok fazla yok da gözyaşlarımı tutabiliyorum. Albümün tamamında olduğu gibi burada da vokal ve enstrüman hakimiyetinin ne denli üst seviye olduğu görebiliyoruz. Bazı parçalar uzundur ve sıkılırsınız dinlemekten. Epitaph’da ben bu hissi hiç yaşamadım. “Müzikte ruh” diye bir yazı hazırlasaydım herhalde vereceğim örneklerin başında gelirdi bu albüm ve bu parça.

 

Plağı alırken yaşadığım bir de komik bir anım oldu. Satıcı ile görüştüm plağın kondüsyonu ile ilgili olarak. Adam büyük bir dürüstlükle şunu dedi, abi plağın bazı yerleri bozuk ses gelmiyor. Ancak ben biliyordum ki Moonchild parçasından bahsediyor 🙂 Bu parçada aralarda böyle sessiz kısımlar var. Satıcı o kısımları bozuk sanmış.

01 24Albümün plak basımlarının neredeyse tamamında ön tarafta “This album contains the hit single “EPITAPH” ” ibaresi yer alıyor. Albüm kapağında bunun dışında ne grup ismi ne de albüm ismi yazıyor. Bunun sebebi de kapağın bir posterden dönüştürülmesi. Barry Godber isimli bir bilgisayar programcısının çizdiği ilk ve tek esermiş bu kapak. Adam genç yaşta ölünce manevi olarak da bir anlamı olmuş grup için. Kapakta 4 renk kullanılmış. Benim aldığım plak ne yazık ki gatefold yani açılır kapak değil. O yüzden albümün iç kısmında kullanılan görselleri kendim bulup çıktı almak zorunda kaldım.

Albümün çalma listesi şu şekilde:

  1. 21st Century Schizoid Man – 7:21
  2. I Talk to the Wind – 6:05
  3. Epitaph – 8:47
  4. Moonchild – 12:13
  5. The Court of the Crimson King – 9:25

Albümdeki kadroyu da aynen Vikipedi’nden aktarayım da eksik kalmasın:

  • Robert Fripp – Gitar
  • Ian McDonald – Üflemeli ve tuşlu çalgılar, Mellotron, Vokal
  • Greg Lake – Bas Gitar, Ana vokal
  • Peter Giles – Vurmalı Çalgılar, Vokal
  • Peter Sinfield- Söz Yazarı

krimsonYazıyı her plağım için çektiğim o fotoğrafla bitiriyorum yine. Geçen birisi sorduğu için söylüyorum, plakları tanıtırken özellikle bu şekilde bir fotoğraf ekliyorum. En altta da ekşisözlük’ten rastladığım ve albümü çok iyi özetleyen bir görsel yer alıyor 🙂

EKLEME: 27.02.2016. Eski görseller ölmüş. Yenileme yaptım. Dolayısıyla yeni bir foto ekledim.

05-in-the-court-of-the-crimson-king

EKLEME 2: Eski görselleri buldum. 08.06.2016

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s