Bu Yılın Son Can Sıkıntısı

Yarın yılın son günü. Benim de canım acayip sıkkın sevgili okur. Bugün işlerden dolayı epey gerildim. Canım sıkıldı. Bu yazıyı bu sıkkınlığı unuttuğum zaman burayı okuyup, bu sıkkıntılara sebep açan olayları hatırlamak adına yazıyorum. Bu sıkıntının kod adı: Pizza. Heh, artık hatırlarım.

Bugünün belki de en güzel anı öğle yemeği idi. Her türlü dertten bir süreliğine uzaklaşıp, sevdiklerinle, sevdiğinle yemek yemek gibisi var mı? Yok. Hakikaten yok. Şemre çok sağol kardeşim.

Günün olanca stresi ve yorgunluğuyla en başından beri rahatsız olan sandalyeme oturdum yine. Mesai bitmedi ama. Giriş çıkış saatlerine dikkat etmesem de gece görevleri halen var. Henüz memur bile sayılmasam da bu işleri yapıyorum büyük bir keyifle.

Ah be sevgili okur, şu kış geçse, şubat geçse, askerlik geçse, herşey bitse ve temmuz gelse. Yılın en sevdiğim zamanı. Biz yine mor ayakkabılarımızı giyip müzik yapsak özgürce. Mavi tepelerin ardına uzansak kendimizi bırakıp. Boğazımızdan buz gibi geçse yudumlar. Kendimizi bıraksak da dalgalar bizi sürüklese en saydam ışıklarla yıkayıp. Ah be, artık temmuz gelse…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s