Ay Parçası Şehri

Yalnız olmak düşünmeye sevk ediyor. Ellerim tek bir sözcük bile yazamasın, önemli değil. Beynim kontrol edemediğim bir hızla çalışıyor. Dilim damağım kurusun, önemli değil. İçimde, gözlerimi kapattığımda yerleştiğim Dünya’da, daha bir ferahlıyorum. Bir sözün, bir bakışın ateşlere veriyor, terler boşalıyor bedenimden. Oysa tam zamanında bir gülüşünü görmüyor muyum, sarıp sarmalayıp yüreğime sığdırmak istiyorum seni.

Ay Parçası Şehri’nin prensesi, yüreğimin kraliçesi, tükeniyorum. Şehrinin gümüş kapılarında bir dilenciyim artık. Bembeyaz örtülerindeki simsiyah bir lekeyim belki de. Gündüzler bir, geceler bir ayrı dert. Göz kapanır, düşlerim senle dolar; göz açılır, günüm sana doğar.

Haydi güldür bu yüzü, bir kerecik olsun parla ve sön. Ahh! Yoksun…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s