Ayışığı

201506557b8a15d776fNe büyük şans! Gecenin karanlığında sahilde bir başıma yürüyebiliyorum. Ortalıkta ikimizden başka kimsecikler yok. Bu ne büyük bir nimet: Yalnızca sen ve ben. Rahatsız edecek tek bir şey bile yok: Gökyüzünden kim bilir nasılda kıkırdayarak izliyorsun beni dolunay, dolunayım. Şu önüne geçmeye çalışan küstah bulutlar ne kadar uğraşırsa uğraşsınlar senin parlaklığını örtemiyorlar.

Günler, haftalar, aylar geçiyor ve böyle yaşamak beni artık tüketiyor. Sen, hayatıma tıpkı reklam arası gibi giriyorsun. Kısa, aniden, bildiğim ve öğrendiğim her şeyin ötesinde bambaşka bir gerçek olarak… Ah dolunay, benden çok uzaklardasın. Şu soğuk gecede, yatağımda kıvrılmak varken çıldırmış gibi, rüzgara karşı duruyorum. Başımı kaldırdım ve gözlerinin içerisine bakıyorum.

bloodmoonaysunSeni gösterdim bir arkadaşıma. “Çizebilir misin?” dedim. “Gözbebeklerin parlıyor Mesut, ellerin titriyor, bu nasıl sevmek?” diye sordu. “Çizebilir misin?” diye yineledim. “Aklını yitirirsin çizersem.” dedi. Cız etti yüreğim. Eh bu ay da böyle geçsin madem. Geriye bir tek bir dolunay kalıyor, o da kara kış olur belki yüzünü hiç seçemem.

Dalgalar geliyor çarpıyor kıyıya. Biraz daha cesaretleniyorum ve ayaklarım da ıslanıyor. Denizden hep korktum. Gece daha da korkunç geliyor. Bir tek senin ışığın salınıyor hırçın dalgaların arasında. Çok uzakta durgun sulara değiyor yüzün. Bembeyaz ve hatırladığımdan da güzel.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s