Bir Şubat Dolunayı

Gördüğüm, göreceğimden fazlası değil aslında. İnsan zaman geçtikçe idrak edebiliyor. İşin bir de perde kalktıktan sonra ortaya çıkan kısmı var ki, pişmanlıklarla dolu. Nasıl bu kadar aptal olabildim diyorum kendime.

yoldadoln

Heyecan dorukta!

Bu ayın dolunayı güzel bir güne rastladı sevgili okur. Tam bir dolunay gecesine yaraşır biçimde oldu bitti her şey. Gülünecek yerde güldük, kahkahalar attık. Ancak susmamız gerektiğinde de en ufak bir tereddüt göstermedik. İnsan bazen susar, susmak zorunda kalır, anlatamaz. Muhakkak başına gelmiştir. İşte bu “anlatamamak” durumu bana büyük keyif verdi bu dolunayda.

Tüm şehir gözleri yuvalarında büyümüş bir şekilde göğe çevirdi bakışlarını. Neyse ki ben senin ihtişamını yalnızca bulutsuz gecelerde fark edebilenlerden olmadım sevgili Dolunayım.

Haberler güzel. İteleye öteleye de olsa işler yürüyor. Birkaç öncelikli sorun ortadan kalıyor. Ama büyük tabloya bakınca bu önde duran bir iki figürün aslında resimdeki en önemsiz detaylar olduğunu görebileceksin. Şekerlemelerin bile eski tadı yok. Büyük bir karamsarlık ve hüzün içerisinde, ufak mutluluklar sayesinde bir sonraki güne katlanabiliyoruz artık. Bu benim için, pek çok yakın dostum için, nedense çevremdeki herkes için böyle. Ya çok büyük aktörleriz her birimiz ya da gerçekten içten içe acı çekiyoruz.

Ah Dolunay, her ay bir kere kendimle hesaplaşmamı sağladığın için sana ne kadar teşekkür etsem azdır.

EKLEME: Video. Alper.

IMG_20150505_221433

Gördüğümüz bu.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s