Tag Archives: Ali Lidar’

Küçük Prens’in Dil Serüveni – Müze Girişimi

kp03Antik Mısırca (Hiyerogliflerle), Alur dilinde, Habeşçe, Aramice, Esperantoca, Asamca, Mirandca, Brentonca…

Yukarıda saydıklarım, Dünya’nın en ilginç dilleri listesi değil sevgili okur. Bu diller ve lehçeler, Fransız yazar ve pilot Antoine de Saint-Exupéry‘nin artık bir kült, popüler kültür macunu ve Dünya’nın en bilinen eseri olma yolunda ilerleyen masal kitabı Küçük Prens‘in (Le Petit Prince) basılmış olduğu diller ve lehçelerden sadece birkaçı. Kitap an itibariyle Dünya’da var olan (ölü ve halen konuşulmakta olan) toplamda 300 farklı dil ve lehçede yayımlandı. Bu rekor, kutsal kitapların bile kıramadığı bir rekordur.

Biz Küçük Prens’in Dil Serüveni‘yle ilk defa şu yazımda tanışmıştık. O sergi, daha çok Ali Lidar‘ın kişisel koleksiyonu olarak tanıtılmıştı katılımcılara. Ancak, özellikle Ali Hoca’nın bu girişimlerinden sonra, ülkemizde Küçük Prens eserine olan ilgi epeyce arttı. Kürk Mantolu‘dan sonra Instagram kahve fotoğraflarının vazgeçilmezlerinden oldu.

KPMG_son_kucukBu yıl, birkaç ciddi koleksiyoner sayesinde Küçük Prens’in Dil Serüveni bir müze girişimi başlattı. Ülkemizde özellikle son birkaç yılda onlarca farklı yayınevi, onlarca farklı şekilde bu kitabı yayımladı. Geçtiğimiz aylarda Adımlar Kitabevi‘nde de “Küçük Prens’in Dil Serüveni” isimli sergi açıldı ve epey bir uzun süre de açık olarak kaldı. Bir önceki yıl, Ali Hoca’nın sergisinden farklı olarak bu sene içerik ve konsept tamamen değişmişti.

Eh, öyle bir niyetim yok ama olur da başlarsam, sırf ülkemizde yayımlanan kopyalarla bile çok ciddi bir koleksiyon yapılabilir. Müze Girişimi bir de internet sitesi açmış. Site muhteşem. Farklı dillerde ve lehçelerde yayımlanmış olan tüm Küçük Prens kitaplarına ulaşabiliyor, özelliklerini görebiliyorsunuz. Ancak girişimin en harika eseri, yayımladıkları iki kitap olmuş bence. Gerçi basılı değil ama zaten sürekli içeriği değişecek nitelikte olduğu için basılı olmaması da iyi bir tercih. Zaten girişim kitapların ön sözünde de, her iki kitabın da sürekli güncelleneceğinin sözünü vermiş, bastırmayın demiş. Her iki kitabın da editörleri Mehmet Sobacı ve Yıldıray Lise. Kitapların önsöz kısımlarında Müze Girişimi’ne ilişkin bilgi verilmiş, eğer destek olmak isterseniz neler yapabileceğinizden bahsediliyor.

kp01İki kitaptan ilki “Dünya’nın Küçük Prens Kitapları“. Tam 400 sayfa. İçerisinde yüzlerce farklı dilde yayımlanmış eserlerin görselleri, baskılarına ilişkin detaylı bilgiler yer alıyor. Adını duymadığınız dillerde basılmış kitapları görünce eh şaşırıyorsunuz biraz. Bir de aynı dile ait farklı lehçelerde de basılmış kitaplar var. Örneğin Türkçe. Hem günümüz Türkçesi, hem Osmanlıca hem de Göktürkçe basılmış mesela. İtalyanca’nın 35 farklı lehçesinde ve 3 farklı özel baskısıyla basılmış ki rekor bu dilde zaten. Özel baskılar da çok ilginç geldi. T9 diliyle, Mors koduyla, Braile alfabesiyle, minyatür boyutlarda, ayna görüntüsüyle yapılan baskılar da mevcut. Kitabın sonunda Dil Serüveni’nin tamamını görebileceğimiz bir zaman tüneli yer alıyor.

kp02Diğer kitap ise tamamen Türkiye’de basılmış olan Küçük Prens kitaplarını içeriyor ki bir gün koleksiyon yapmaya başlarsam işte bunu baz alabilirim. Bu kitap da 250 sayfa. Kitapları basıldığı yıllara göre ele alıyor. Kitabın sonunda Türkiye’deki dil serüveninin gösteren bir zaman tüneli yer alıyor.

Bu kitaplarda aşağıdaki adreste bulunan “Dosyalar” menüsünden ulaşabilirsiniz.

http://www.kucukprensmuzesi.com/

Evet sevgili okur, sen de bu güzel masalın, bu kitabın bir hayranı isen, Küçük Prens kültüne ilgi duyuyorsan, müze girişiminin sitesine göz atmanda fayda olabilir. Umarım Adımlar Kitabevi seneye daha da geniş bir koleksiyonla bizleri buyur eder sergiye. Aşağıda müze ziyaretimizden birkaç kare yer alıyor. Ayrıca birkaç ilginç kitabı da seninle paylaşıyorum sevgili okur.

Reklamlar

2016 Yılımın Özeti

Kan, şiddet, göz yaşı ve umutsuzlukla dolu, lanet olası bir yılı geride bıraktık sevgili okur. Kutuplaşan bir toplum, vahşetin hızla normalleşme sürecine girip insanların haber dinlemekten sıkılıp TV8’e hatta yetmiyormuş gibi 8,5’a koştuğu, aşşağılık yalanların hayatları mahvettiği bir yıl bitti. İyi şeyler de oldu muhakkak. Ancak kötülük o kadar fazlaydı ki geriye baktığımda bir tutam saçtan ve eğrelti birkaç nottan başka bir şey kalmadı aklımda.

My Resort‘un her yıl yeni okuyucuları olduğundan bir kere daha bahsetmekten üşenmiyorum. Şu an okumakta olduğun “Yılımın Özeti” bu blogun geleneksel yazılarından birisi ve hatta en sevilenidir. Her yıl 31 Aralık tarihi, hem yılın son günü hem de benim meslek hayatımın yıl dönümüdür. Geride bıraktığımız 31 Aralıkla birlikte çalışma hayatımın 4. yılı da bitmiş oldu.

Şimdi blogun istatistikleriyle beraber bütün bir yıl boyunca buralarda, hayatımda neler olup bitmiş şöyle bir bakalım. Okumaya devam et

Efendi – Hangi Rüya (2016)

3Kanat_CD_DigipackKardeşiniz albüm yayımlasa ne hissederdiniz? Bir proje, daha küçücük bir tohum iken onu avucunuza aldığınızı, filizlendiğini ve nihayet çiçek açtığını gördüğünüzde hissettiğiniz şey mutluluk ve heyecandan başka ne olabilir ki? İşte, yakın arkadaşlarımın grubu Efendi‘nin benim için böyle bir önemi var. Bir sonbahar öğleden sonrasında, Muttalip Mahallesi‘ndeki bir lokantada Alper‘le konuşmaya başladığımız albüm projesi nihayet sonuçlandı ve Efendi, ilk albümü Hangi Rüya‘yı 29 Nisan’da yayımladı.

Albümü değerlendirmeye başlamadan önce biraz gruptan bahsetmekte yarar var. Grup 2014 yılında Eskişehir’de kuruldu. Grubun kurucu üyesi Utku Kuyubaşı, kendisine ait besteleri düzenleyip kaydetmek niyetiyle önce Aykut Yüceünüvar ve Ersan Kara‘yı, daha sonra da Alper Uğurluoğlu‘nu projede buluşturdu. İlk çalışmaları Yıldız Tilbe‘nin “El Adamı” şarkısına yaptıkları cover oldu. Bu parçada gruba Seda Sarımeşe eşlik etti. Daha sonra grubun ilk bestesi Hangi Rüya, bir anda klibiyle birlikte Youtube’da dönmeye başladı. Vokal ve ritm gitarda Utku, solo gitarda Alper, bass gitarda Ersan ve davulda Aykut’tan oluşan grup, bu videodan sonra beste çalışmalarına ağırlık verdi. Bu süreçte Utku’nun tamamen vokale yoğunlaşmasını sağlam için gruba ritm gitarda Mahmut Ercan katıldı. Grup bu kadro ile Youtube’da iki yeni parça daha yayımladı: Dönüyorsa Dünya ve Unutmak. Klibinde Ali Lidar‘ın oynadığı Unutmak isimli parça büyük beğeni kazandı. Bu dönemde grup Roxy Müzik Günleri Yarışması‘nda da finale kaldı.

Roxy Müzik Günleri deneyiminden sonra grupta, biriken besteleri albüme dönüştürme fikri giderek ağır basmaya başladı ve bu fikirlerle dolu olarak kayıt sürecine girdiler. Eskişehir’de Ufuk Bulut aranjörlüğünde tamamlanan kayıt ve miksaj sürecinin sonunda Ankaralı firma Art Line Müzik – Hakan Nart ile anlaşan grup 29 Nisan 2016’da bu firmadan ilk albümü Hangi Rüya’yı yayımladı. Albüm hem CD formatında hem de dijital formatta satışa sunuldu.

Albüm, grubun en eski bestesi olan Hangi Rüya parçasıyla aynı adı taşıyor. (Bu parça, grubun davulcusu Aykut’un düğününde ilk dans parçası olarak çaldığımız parça aynı zamanda. Aykut o anda dans ettiği için, gruba davulda ben eşlik etmiştim 🙂 ) fendi, albümün adını koyarken sosyal hesaplarında bir de anket yapmıştı. Çıkan sonuç da verilen kararı destekliyordu.

Albümde 8 beste yer alıyor. Albümdeki söz ve müzikler Utku Kuyubaşı’na, düzenlemeler ise Efendi ve Ufuk Bulut’a ait. Kayıtlar ve miksaj Eskişehir’de Ufuk Bulut Stüdyosu’nda yapıldı. Mastering ise Ankara’da Hakan Nart tarafından tamamlandı.

Albümün açılış parçası Hangi Rüya, grubun en çok bilinen ve dinlenen parçası. Eskişehir’de geçen bir de klip çekilmişti parçaya. Efendi’nin yaptığı müziğin her açıdan çok iyi bir özeti. Albümde dinleyecekleriniz hakkında fikir veren çok iyi bir giriş parçası. Grubun pop ve rock temelli müziğinin çok ince hesaplarla harmanlanmış bir hali. Hiç beklemediğiniz bir anda duymaya başladığınız vurmalı ritmleri ve melodi ile Efendi, parçanın sonunda bile sizi şaşırtabiliyor.

İkinci parça Kimse Bilmezmiş, albümün tamamına hakim olan hüznün başlangıç parçası. Rock tabanlı ve klavyeyle desteklenmiş nakarat melodisiyle insanın dikkatini çabucak çeken bir parça.

Aşkla ve Düşle, çok özel bir parça. Albümdeki en özel parçalardan birisi. Neden özel olduğunu ben söylemiyorum. Bu parçada gruba eşlik eden ya da grubun kullandığı tabirle “şarkıyı sesiyle büyüten ve dönüştüren” isim Sıla Yüksel. Geçenlerde “erkek erkeğe düet” polemiği yapıyordu birileri. İşte, Aşkla ve Düşle, bir kadın ve erkeğin sesinin bir birlerine ne denli yakışabileceğinin apaçık bir kanıtı olarak yer alıyor albümde.

Dördüncü parça, bana göre Efendi’nin en iyi şarkısı ve en sevdiğim şarkısı olan “Olmaz Mı?“. Çok gaz bir girişi var. Bir konsere başlamak için çok iyi bir tercih olabilir. İlk notalarını duyduğum günlerden şimdi bu yazıyı yazarken kulağımda çalan ana kadar hiç sıkılmadan dinlediğim tek parçası Efendi’nin. Utku’nun söz yazımının ve yarattığı melodilerin bir birine ne kadar yakışabileceğini duyuyoruz kulaklarımızda. Efendi’nin tek bir parçasını tanıtma hakkım olsaydı bu parçayı seçerdim.

efendi01

Dönüyorsa Dünya, tıpkı bir önceki parça Olmaz Mı gibi, albümün melankolik havasına biraz ara verip bizi yeniden heyecanlandırıyor ve umut veriyor. Ah, umut! Sen de artık tüketince, hayat ne kadar hafifliyor gözlerimde…

Albümde düzenleme olarak içime sinmeyen tek parça Ben Hep Öyle. Benim böyle dediğime bakmayın, gerçek müzik zevkimin ne olduğunu bildiğiniz için yadırgamamışsınızdır bu değerlendirmemi. Ancak ben her ne kadar çekimser kalsam da Ben Hep Öyle, albümde akılda kalan parçalardan birisi. Özellikle Utku’nun “umut” temalı sözlerinin en iyilerinden. Albümdeki tüm parçalar, dinleyince hak vereceksiniz, akustik olarak kolaylıkla yorumlanabilecek trafiklere sahipler birkaç istisna dışında. Ancak Ben Hep Öyle, doğrudan akustik olarak düzenlenip kaydedilmiş.

Yedinci parça Erken Ölürüm, tıpkı Olmaz Mı gibi girişiyle ve parça boyunca kulağımıza çalınan piyano partisyonlarıyla akılda kalıyor. Yeri gelmişken yazayım, gruba kayıt sürecinde klavyelerde Burak Ceberut (SET) ve Özgen Sabuncu (Simge Sağın) eşlik etmiş. Viyola’da ise Yağmur Aydoğan‘ın ismini görüyoruz.

Albümün kapanış parçası Unutmak. Albümdeki hüznün tavan yaptığı harika bir piyano parçası. Dört dakikalık şarkı başladığı gibi bitse Efendi’nin bu ilk albümünü “hüzün dolu” olarak yorumlayacak ve bitirecektim. Ancak ikinci dakikadan itibaren grup, parçayı öyle bir yükseltiyor ki parçanın adıyla tezat şekilde, size kolay kolay unutamayacağınız bir albüm dinlediğinizi hatırlatıyor. Böylesi bir albüm için bu çok cesur bir çıkış. Grup, “bir sonraki albümü bekleyin” mesajını daha güzel nasıl verebilirdi bilmiyorum.

efendi02

Albüm, digipack formatında basıldı. Şu anda iTunes ve Spotify‘da satışa sunuldu. Ayrıca Eskişehir’de İnsancıl Kitabevi‘nin tüm şubelerinde, Adımlar Kitabevi‘nde, Kıraathane Kültür Sanat Evi‘nde ve Ufuk Bulut Stüdyosu‘ndan temin edilebilir. Çok yakında online alışveriş sitelerinde de yer alacak.

Albüm görseli Duncan Long tarafından hazırlandı. Kartonetin tasarımı ise Büke Sevindi tarafından yapıldı. Büke’ye ve küçük kızına buradan sevgiler.

Albümdeki tüm parçaları Youtube’dan dinleyebilirsiniz. Grubun sosyal mecralardaki tüm hesapları da aşağıda yer alıyor. Bu yazıyı okuyor ve yukarıda adı geçen adamlardan birini bile tanıyorsanız albümü satın alarak destek olmak için lütfen bir kere daha düşünmeyin.

“Unutmak, çok uzak eski bir liman…”

http://www.efendiband.com/

Efendi Twitter Hesabı 

Efendi Youtube Kanalı

Efendi Facebook Sayfası

Albümü iTunes’tan satın almak için tıklayın.

Albümü Spotify’dan satın almak için tıklayın.

bannersatış

Gruba destek için Facebook kapak fotoğrafınızı güncelleyebilirsiniz.

Eskişehir’de Bir Küçük Prens Sergisi

fft99_mf3336808Ali Lidar‘ı belki sizler yayımlanmış iki kitabı, çeşitli fanzinlerde sürekli veya aralıklarla yazdığı yazılarla yada Efendi‘nin Unutmak şarkısının klibinden biliyorsunuzdur. Ancak Ali Lidar’ı ben ilk defa Küçük Prens Koleksiyonu ile tanıdım. Eskişehir Anadolu Lisesi’nin fenomen felsefe hocası ve müthiş bir Küçük Prens koleksiyoncusu Ali Hoca olarak tanıdım. Eskişehir küçük yer. İnsanlarla sık sık karşılaşıyorsunuz. Ben Ali Lidar’ı her zaman bambaşka imajlarda görüyorum. En son kardeşim Mehmet Mustafa‘nın okulunda, veli toplantısında görmüştüm.

Dün Utkular‘la otururken Eskişehir’de yepyeni bir sergi açıldığını gördük. Adımlar Kitabevi‘nde ki biz burayı da Serkan Abi varken keşfetmiştik, belki de Türkiye’nin ilk Küçük Prens Sergisi açılmıştı. Serginin sahibi Ali Lidar idi. Yıllardır onlarca farklı dil topladığı Küçük Prens kitapları ve figürleriyle, tüm meraklıları için sevimli bir sergi oluşturmuşlar. Adımlar Kitabevi’nin böyle güzel işleri artarak devam eder umarım.

alilidarDünyada en çok konuşulan dillerin haricinde, yapay dillerde bile yazılmış Küçük Prens çevirileri ile doluydu sergi. Pek çok figür, Ali Hoca’nın sağdan soldan topladığı eşyalar, çizimler… Onlarcası serginin duvarlarını süslüyordu. Bir köşede ise Lidar’ın yayımlanan iki kitabı Alengirli Şiirler ve Tesirsiz Parçalar ile Küçük Prens’in Can Yayınları‘ndan ve İthaki Yayınları‘ndan çıkan basımları satılıyordu. Bende Can Yayınları’ndan çıkan basımı mevcuttu zaten. Ancak İthaki Yayınları’ndan çıkan basımda önsözün Ali Lidar’a ait olduğunu bilmiyordum.

Koleksiyonlar pek çoğuna göre “gereksiz” ve “ıvır zıvır” diye nitelendirilse de, en basitinden bir peçete koleksiyonu bile insanın en antik genlerinden beri taşıdığı biriktirme, saklama dürtüsünün verdiği haz ile doludur. Bu hazzın doruk noktası ise şüphesiz tüm bu birikimin diğer insanların beğenisine sunulduğu andır. Bir koleksiyoncu size koleksiyonunu gösteriyorsa ona bunun için teşekkür edin. İlginizi gösterin ve yorumlarınızı esirgemeyin. Umarım bu Küçük Prens koleksiyonu da böyle güzel sergiler sayesinde giderek tanınır ve genişler. Nihayet dünya çapında bir ün kazanır. Çok daha güzel işlerde görüşmek dileğiyle Ali Hocam. Sevgi ve saygılarımla 🙂

Hafta Sonu* Mevzuları

Enteresan değil mi sevgili okur? Hafta içi çalışıyoruz. Ne için? Hafta sonunu biraz daha güzel yaşayabilecek kadar paramız olması için. Evet, bu çok basit, çok yüzeysel, insanın hemen ilk anda düşünmeden ortaya atabileceği bir düşünce. Şimdi halen düşünüyorum, kendime hak veriyorum. Ah bu para!

1-a-fistful-of-dollars-1964Pazar sabahı seni saat 09.30’da yataktan ne kaldırabilir sevgili okur? Beni TRT 1’deki western kuşağı kaldırıyor her pazar sabahı. TRT’ye buradan sevgilerimi gönderiyorum. Müthiş bir hizmet. Her hafta başka bir western klasiğini izleyebiliyoruz. Mesela bu hafta A Fistful Of Dollars (Bir Avuç Dolar) vardı. En az beş kere izlemişimdir, üşenmedim, sıkılmadım; bir kere daha izledim.

Sonra haftalardır salonda toplanmayı bekleyen tüm o dergi, kağıt, ıvır zıvırları topladım, toparladım. Akşam saat 19.00’da Efendi Band‘in stüdyosuna konuk olacaktım. Aykut, yurt dışında olduğu için gruba provasında ben eşlik edecektim. Grubun parçalarına çalışmaya başladım bu yüzden. Sen belki, henüz duymadın Efendi’nin tüm şarkılarını. Ama benim favorim “Olmaz mı?” isimli parça. Dinlemesi, söylemesi ve en önemlisi çalması çok zevkli bu parçayı.

“Söyle şimdi sen, bir kalbin seğirmesi,
Zamanı durdur mu hiç?
Küçük bir gülümseme açınca gökyüzünde,
Dünya değişir mi?
Olmaz mı şu sana bakan gözlerimle baksam hayata?”

Bir diğer efsane parçaları da “Unutmak“. Bak işte bunun bir klibi var. Eğer biraz şiire, yer altı edebiyatına ilgin varsa muhakkak Ali Lidar ismini duymuşsundur. Bu ismin grubun önüne geçmesini istemiyorum gerçi, ama Unutmak’ın klibin de Ali Lidar oynuyor. İşte klip şu:

Şarkının ilk kısmı, oldukça sakin, yalın geçiyor. Ancak ortasından itibaren çok gaz bir kısım başlıyor. İtiraf etmek gerekirse ben bu gazın farkına, aylar sonra şarkıyı davulla çalmaya başlayınca fark ettim. Diğer grup üyelerinin affına sığınarak, Aykut ve Alper’in şarkıya katkılarının olağanüstü olduğunu söylemek studzorundayım. Hepsi arkadaşım olduğundan, yeri gelmişken açık açık söyleyeyim: Grubun Roxy‘den sonra yaptığı en doğru hamle gruba bir klavyeci, hem de benim bulduğum bir klavyeciyi, dahil etmeleri oldu 🙂 Gurur duyuyorum dostlarımla. İki saat sürdü prova. Keyifliydi benim açımdan. Aynı nakaratı defalarca çalmak benim için de muhteşem bir tecrübe oldu 🙂

Stüdyodan sonra Kıraathane‘ye geçtik. Burada ilk defa bir plak gecesi yapılacaktı. İçeri girdiğimizde mekanın tamamen dolu olduğunu gördük. Pikapların başında ise taa Nisan 2011’de tanıştığım Murat Hoca vardı. Muhteşem parçalar seçmişti Murat. Gece boyunca pek çok farklı tarzdan, onlarca güzel şarkı dinledik. Bu çok özel bir şey. Neden? Aynı şarkıları Winamp’tan mp3 olarak çalamaz mıydık? Çok daha kolay olmaz mıydı? “Seksenler gecesi” yaptığını iddia eden gece kulüplerinin, barların yaptığı şey bu değil mi? Aynen, bu. CD’den “Anlamazdın” dinlemekle o hava yakalanmıyor, bu kesin.

Plak dinlemek sadece marjinal bir tavır değildir aslında. Plak, dijital müzikte kısmen hissedebildiğimiz o duygunun, ruhun, analog duruşudur. Analog cihazlar bugün halen üretiliyor ve müzisyenler, müzikseverler tarafından kullanılıyorsa işte sebebi de budur. Tamamen analog şartlarda üretilmiş tüm o yetmişler müziğini, bugün “müziğin gerçekten yapıldığı” dönemler olarak dinliyorsak işte bu, analog müziğin yadsınamaz gücüdür.

Ancak elbette değişmeyen bir şey var, dijital müzik, neresinden bakarsanız bakın, analog müzikten daha ucuzdur. Alması da ucuzdur, kopyalaması da ucuzdur, çalması da ucuzdur.

Yeni haftanın başlayacak olmasını düşünmek, beni çıldırttı pazar gecesi. Belki de çok uzun süre ilk defa, bambaşka bir sebepten dolayı, uyuyamadım saatlerce. Benim uyuyamadığım geceler, genelde başka kötü düşüncelere kapıldığım geceler oluyor, beynimin düşünmeyi bırakmasını istediğim anlar oluyor. Ancak o gece, ertesi gün Bilecik’e gideceğimi düşünerek canımı sıktım. Kendi ellerimde sıktım canımı.

* “Haftasonu” şeklinde yazdım yıllarca. Halen de o şekilde yazıldığını düşünüyorum. Ancak TDK’ye göre doğrusu “Hafta sonu” şeklinde.

Bir Gurur Gecesi: Efendi – Unutmak

efendi0116 Kasım tarihini bekliyorduk bir kaç haftadır. Gurur duyduğumuz, bizim çocuklar diye nitelendirdiğimiz güzide grup Efendi, yeni bir klip yayımlayacağını duyurmuştu.

Bugün heyecanlı bekleyişimiz sona erdi ve grubun yeni bestesini yepyeni bir kliple birlikte nihayet izleyebildik: Unutmak. Söz ve müziğin Utku Kuyubaşı‘na (grupla birlikte) ait olduğu şarkının asıl sürprizi, tanınmış yazar ve şair Ali Lidar’lı klibi oldu. Eskişehir’de çekilen klipte Lidar, grupla birlikte görülüyor. Hangi Rüya isimli şarkılarının klibinin aksine bu sefer performans sahneleri daha fazla ve grubu açık seçik görebiliyoruz.

efendi02

efendi04

Utku kardeşimiz

Alper bu şarkıyı klipten çok önce dinletmişti. Ancak müziğin görselleştirilmesi gerçekten çok daha etkili oluyor, bunu anladım. Parçanın iniş çıkışlarının, en gaz yerlerinin klipteki senaryo ile de desteklenmesi, zaten beğendiğimiz müziği çok daha fazla beğenmemizi sağlıyor. İşte Efendi’nin bu klibinde bu hissi fazlasıyla yaşadım.

Parçanın düzenlemesinde ise yine tanıdığımız bir isim, Ufuk Bulut emek vermiş. Kardeşlerimi tebrik ediyor ve çok daha iyi işler başaracaklarına olan inancımı bir kere daha yineliyorum.

efendi03

Grubun diğer klipleri: Hangi Rüya, Dönüyorsa Dünya