Tag Archives: Blackmail

Mitsubishi Road Trip ’12 Macerası – 2. Gün

-Yolculuğun ilk kısmını okumak için tıklayın-

İlk günün ardından maceramız, gerçek maceramız ertesi gün yani cumartesi nihayet başlıyordu. Sabah erkenden kalkıp hazırlandık. Eşyalarımızı yükledikten sonra yola koyulduk.

Nilpar Hanım - Sercan - Buğra Abi - Sercan - Ben - Arda Abi - Volkan - Deniz Abi

Nilpar Hanım – Sercan – Buğra Abi – Alper – Ben – Arda Abi – Volkan – Deniz Abi

Yolda Sercan, Alibeyköy’deki teyzesini görmek istediği için bizi yanlış yola soktu. Alper de acele edip Ankara yoluna saptı. İstanbul’da yanlış yola sapmak ölüm demekti. Volkan GPS’ten bakıp yolu bulamayınca iş başa düştü ve ben bizimkileri doğru yola çıkardım. Sıkıntı olmadı yani bana. Altunizade‘deki TEMSA Global A.Ş.‘ye vardığımızda saat 8’i biraz geçmişti. Orada önceki gün tanıştığımız ekiple buluştuk. İlave olarak Deniz abiyle de tanıştık ki kendisi bu gecenin sonunda günün en süper lafını edecekti. Yolculuğumuzda bize Buğra abi ve Deniz abi eşlik edeklerdi.

Saat 9’u tahminen 5 geçe gibi yola çıktık. Konvoyumuz üç araçtan oluşuyordu. En öndeki araç bize klavuzluk eden Buğra abi ve Deniz abinin bindiği “Pajero, The Legend” idi. Hemen arkasından Volkan ve ben devam ediyorduk ve altımızda ASX vardı. Konvoyun en arkasında ise Alper ve Sercan, Lancer ile bizi takip ediyorlardı. Bu şekilde Boğaziçi Köprüsü‘nü geçtik. Gişeleri de geçtikten sonra Alper ve Sercan bu sefer Pajero’ya geçtiler ve ekip liderimiz Lancer’la en öne geçti yine.

Özcanlar Köftecisi

Tekirdağ‘da Özcanlar Köftecisi‘ne kadar bu sıralamayla yolculuğa devam ettik. İstanbul’da iyiden iyiye şiddetini arttıran yağmur zaten biz Boğaz’dan geçerken denizde kendini belli ediyordu. Yol devam ettikçe yağmur da şiddetleniyor, ASX’in silecekleri yetişemiyordu. Anlayacağınız yolculuğumuz ıslak başlamıştı. Özcanlar Köftecisi’ne gelince hemen koşar adım mekana girdik.

Tekirdağ Köftesi‘nin en iddialı mekanlarından birisiydi burası. Ancak Alper, Volkan ve ben köfte sipariş etmedik. Kendimizi tamamen löp ete verdik. Şaşırdık ve şaşırttık adeta! Burada ve yazının devamında yemeklere dair detay vermeyeceğim. Sadece tavsiyelerde ve tespitlerde bulunacağım. Buradaki tespitimiz, Volkan’a ve bana göre Tekirdağ Köftesi çok da aman aman bir olay değil. Et yiyin.

Köfteciden ayrılırken bir araç değişikliği yaptık. Lancer yine ekip liderinde kaldı. Biz Volkan’la Pajero’ya geçtik. Alper ve Sercan da ASX’e geçtiler. Bu şekilde yola devam ettik. Yağmur şiddetini azaltmıyor, bilakis yolun durumu da fenalaşıyordu. Arabalar yüzmeye başlamıştı yani.

Özellikle Gelibolu‘ya inerken geçtiğimiz bir tepe vardı. Rakımı 300 metre civarında olmasına rağmen dağların konumunun etkisiyle kış aylarında kalıcı kar örtüsü oluyormuş burada. Biz geçerken yağmur dinmişti ancak öyle bir sis vardı ki göz gözü görmüyordu. Bu tepeyi de aştıktan sonra şansımız döndü ve hava açılmaya başladı. Geçmişte çıkan bir orman yangınıyla adeta kel kalan tepeleri çok daha net görmeye başladık. Saros Körfezi uzaktan görülüyordu. Az önce yağmurdan önümüzü göremezken şimdi de güneşten gözümüzü açamaz olmuştuk. Ufak bir mola verip sürücülerin güneş gözlüklerini takmalarını sağladık.

Sercan – Buğra Abi – Ben – Deniz Abi – Volkan – Alper

Ekip liderimiz bölgeyi çok iyi bildiği için bir yandan bize liderlik ediyor, bir yan da bölgeyle ilgili bilgiler veriyordu. İşte bu orman yangını hadisesini de o şekilde anlattı. Daha sonra manzarı doyumsuz olan bir yerde durup epey bir fotoğraf çektik. Sonra rotamızda yer aldığı üzere, Gelibolu Mevlevihanesi‘ne kadar durmadan devam ettik yola.

Bu mekan Dünya’nın en büyük mevlevihanesi imiş. Ancak sadece semahanesi ayakta kalmış. Diğer kısımları komple tahrip edilmiş, yıkılmış, bir acayip olmuş. Binanın en görkemli kısmını sağlı sollu iki yüksek kapıya tırmanan iki kıvrımlı merdivenleri oluşturuyor. İç kısmında çok büyük restorasyonlar yapılmış ve boyamaları çok canlı duruyordu. Binanın dış kısmında ön ve arka cephede karşılıklı olarak birbirine bakan ve sadece kemerleri ayakta kalmış iki kapı duruyordu. Bunların da etrafları çevrilmiş, bir tür koruma hattına alınmıştı.

Lancer – Pajero – ASX

Mevlevihane’den ayrılıp yüksekçe bir tepeye çıktık. Buradan Çanakkale Boğazı çok güzel görülüyordu. Bir de türbeye gittik: Bayraklı Baba Türbesi. Türbeden sonra doğruca feribot iskelesine gittik. Konvoy halinde girdik feribota, bu halde olduğumuzdan epey dikkat çektik 🙂 Artık hava iyiden iyiye karardığı için sert bir rüzgar da çıkmıştı. Karşı tarafta Çanakkale ışıl ışıldı. Feribot yolu yarıladığında sağ tarafımızda aniden beliren o meşhur “Dur Yolcu” çizimini gördük.

Tıklayınca büyür

Ekip liderimizle feribotta

Feribota binmeden önce yolda çektim

Çanakkale’ye vardığımızda önce o geceyi geçireceğimiz 5 yıldızlı Kolin Hotel‘e gittik. Bizden hemen önce iki otobüs dolusu Japon turist gelmişti ve biz Japonları seviyorduk. Neyse, odalarımız yan yanaydı ve hemen eşyalarımızı alıp yukarı çıktık. Zira saat 20.00’de yemek için aşağıda buluşacaktık ve saat 18.00’di. Odalarımıza eşyalarımızı bıraktıktan sonra önceden planladığımız üzere otelin havuzuna doğru koşmaya başladık. Ekip olarak havuza vardık dört balina. O an hepimiz çocukları gibi şendik! Bizi gören teyzelerin havuzu terketmesine aldırmadık bile! Yaklaşık iki saat boyunca yüzdük, sırf mentollü diye saunaya girdik. Hiç ihtiyacımız kalmadığı halde hamama girdik ve nihayet odalarımıza geri çıktık.

Volkan’ın “klorlu su saçlara iyi geliyor, yakışıklı gösteriyor adamı” tavsiyesi üzerine hızlıca bir duş alıp o şekilde çıktık dışarı. Gideceğimiz yer “Çanakkale Şehir Kulübü” isimli bir mekandı. Üst katta bir yuvarlak mesa etrafına oturduk. Etraf gayet gösterişli dekorasyonlarla doluydu. Kırmızı kadife perdeler falan vardı. Hemen arka masamızda entellektüel bir ses tonuyla konuşan bir bey ve bir hanım vardı. Yemek faslı acayip uzun ve lezzetli geçti. Yemekten sonra Çanakkale’yi gezmeye başladık.

Çanakkale Şehir Kulübü

Farkettim ki Çanakkale, Eskişehir’den daha renkli ve canlı bir şehir. Tıpkı Eskişehir’in 2006’daki hali gibi. Sahil boyunca gezen onlarca kız grubu var. Bugün Eskişehir’de bile kız gruplarına biz rastlayamazken, her taraf iyiden iyiye “aşırı marijinal tipler” ile doluyken, Çanakkale’nin gerçek bir öğrenci şehri olduğunu gördüm. Hem sevindim, hem de üzüldüm Eskişehir’in yavaş yavaş dönüştüğü duruma.

Çanakkale’de tanıdığımız birini görsek ne efsane oluruz, dedim birden bire. Yanımdakiler güldüler. Lafım bittikten 3 dakika sonra Blackmail grubundan Cihan abiyi birden bire karşımızda bulduk. O an ki şaşkınlığımızı anlatamam. Kucaklaştık sarıldık falan, ayaküstü sohbet ettik.

Cihan Abi – Ben – Volkan

Yolculuğumuzun başından beri devam eden bir peynir helvası muhabbeti vardı. Nihayet burada tadına bakabildik. Volkan’la Sercan birer kutu aldılar. (Daha sonra bu kutuları otelde dolapta unutacaklar, odayı temizleyenler bulacaklar, amirlerine teslim edecekler, onlar da Sercan’ı arayıp bildirecekler ancak biz çoktan feribotla karşıya geçtiğimiz için helvalar onlara kalacaktı.) Helva faslından sonra her biri Eskişehir’de de olan mekanları görmeye başladık. Hangover, Hayal Kahvesi gibi. Truva filminde kullanılan maketin gerçekten tahta olup olmadığı konusunda şakalaştıktan sonra Hangover’a oturduk. Burada da kısa bir süre zaman geçirdikten sonra nihayet kalkıp otelimize doğru yola çıktık.

Otele girdiğimizde aşağı kattan bir canlı müzik programının sesleri geliyordu. Ekip aşağı inip dinlemek istedi. Birkaç kişi bizler odalarımıza çıkıp eşyalarımızı bıraktıktan sonra aşağı inip yanlarına dahil olduk. Toplamda 10 kişi vardı dinleyen. Vasat sayılabilecek bir grup sahnedeydi. Yan tarafımızdaki masada ise birkaç adam ve bir kadın oturuyordu. Biraz zaman geçtikten sonra bu masada bir tartışma çıktı ve kadın yere kapaklandı. Otel görevlileri sadece izlediler. Güvenlikler yere düşen kadını kaldırdılar. İyice tadımız kaçtığı için geceyi orada bitirmeye karar verip kalktık. Odamıza giderken Deniz abi yazının taa başında dediğim o tarihi sözü söyledi. Ne söylediği bizde saklı ama.

Odama geçip tüm gün yaptıklarımızı çok kısa notlar halinde yazdım unutmamak için. Tüm ışıkları kapattığımda aklımda ertesi gün çıkacağımız şehitlik gezisi vardı.

Eskirock Metal Fest Vol. III – Kısım 2

Önceki gün ilk kısmını yayınladığım konser yazısının bugün de ikinci ve son kısmını yazıyorum.

24 Ekim günü öncesinde bir sürü atraksiyon yaşamamıza rağmen nihayet konserin başlama saati gelmişti ve Çanakkaleli dostlarımız BLACKMAIL sahneye çıkmıştı. Grubu daha önce dinlememiştim ama Cihan Abi‘yi tanıyorduk hepimiz. Sahne şovu olarak epey bir hazırlık yapmışlardı. Performanstan hemen önce logolarını ateşe verip önünde fotoğraf çektirdiler fanları ile. Kendim de nacizane davulla uğraştığımdan konser boyunca özellikle izlediğim adamlar davulculardır. Bu grubun davulcusu sahneye koluna bağladığı yeşil lazerlerle çıktı. Çalarken acayip ışık oyunları oluşturdu. Cihan Abi’yi tanıyorduk dediğim gibi ve önceden Akademik Uyarı ile olan performanslarını biliyorduk. Dolayısı ile grubunun da nasıl olacağını kestirebiliyorduk. Yanıltmadılar da sağolsunlar. Tarz olarak hardrock yapan grup yanılmıyorsam bir iki parça da Pantera‘dan, Motörhead’den çalıp insanları iyice coşturdu. Cihan Abi’nin gitar vokal yaptığı Blackmail ilk sahne alan grup olarak çok beğeni topladı.

Black Mail – Cowboys from Hell (Pantera Cover live @ 222 ) izlemek için tıklayın.

53290133Blackmail sahneden inince sahne sırası bir önceki yazımda da belirttiğim üzere bizzat davet ettiğim İstanbullu dostlarımız Baht‘a geldi. Grubun davulcusu gruptan ayrı olarak gün içinde otobüsle İzmir’den gelmişti. Sahne almadan önce Baht’ın parçalarının davul trafiğinin olağanüstü yoğunluğundan ve karmaşıklığından kendisine başarılar dileyip üzerime düşeni yaptım. Az sonra bu arkadaş bizi kitleyecekti zira. Performanstan önce davulla ilgili küçük bir sıkıntı yaşasak da sağolsun Sabhankra‘dan kardeşimiz Mehmet‘in sayesinde bu sıkıntıyı giderdik ve Baht nihayet performansına çok hızlı bir girişle, The Trauma ile başladı. Baht’ın bu davetkar parçası ile yavaş yavaş kitle karışmaya başladı.45328641 Trauma’dan hemen sonra bizim de Eskirock Metal Fest Vol. III Compilation Album‘e koyduğumuz ve en sevdiğimiz Baht parçası olan Sacred Enigmageldi. Sacred Enigma ile kendimi kaybettim sevgili okur. Çok iyiydi. Bu parçadan sonra yan tarafa geçmem gerekti. Bir parça kaçırdım bu esnada. Hürriyet Eskişehir‘den geldiler yardım organizasyonumuz hakkında bilgi almak için. Bu işi halledip hemen Baht’a döndüm. Alper, Sercan ve ben kitlenmiş vaziyette grubun davulcusunu izledik. Süper teknik çalıyordu hayran bıraktı. Zaten bu adam sahneden indikten sonra hatıra olarak bir bagetini alıp bir bira ısmarladım. Grup yeni bestelerini de çaldı. Yalnız sahnede çok hareket etmediler. Gitaristlerin bu kadar gaz parçalar çalıp nasıl hareketsiz kalabildiklerine şaşırdım 🙂 Bu videoda sözünü ettiğim efsane parça Sacred Enigma var.

44034179

58983424Baht’tan sonra Sabhankra’ya sıra geldi. Galaksideki en hasta Sabhankra fanı olduğum, Sabhankra Eskişehir Yetkili Bayiolduğum için bu konserin diğer iki konserimize göre değeri çok daha fazladır gözümde. Bu konser için Sabhankra’yı biraz da şansın yardımıyla çıkarabilmiştik sahneye. Sağolsun yine ekip arkadaşlarım benim ısrarlarım üzerine desteklemişlerdi beni. Bu konser için 6 grupla yola çıkıp 4 grupla yolun sonuna geldiğimizden bu kararımız bizi inanılmaz sevindirmişti. Bir fan olarak sevdiğim grubun tüm albümlerini alıp, dinleyip, ezberleyip, unutmaya çalışıp tekrar ezbeleyerek yapmam gereken herşeyi yaptığıma inanıyorum. Yapabileceğim son bir şey kalmıştı. O da bu gruba, Türkiye’nin en iyi belki de 5 metal grubundan biri olan Sabhankra’ya bir sahne organize etmekti. Eskirock Metal Fest. III’de işte Sabhankra sahnedeydi. Sahnelerinden hemen önce Halil sahneye çıkıp birkaç cümle ile bitirmesini tembihlediğimiz açıklamayı uzun bir paragrafa tamamlayıp, paragrafa hangi cümle ile başlamak doğrudur sorusunu sordu 🙂 Halil’den hemen sonra Powercraft ile macera başladı. Ortam karıştı bir anda. Bir anda yanımda 10 kişi buldum. 65954807Powercraft bitince Our Kingdom Shall Risebaşladı gazıyla. Hey, hey, hey diye bağıra bağıra eşlik ettik. OKSR ile ortam iyice ısındı, önceki gruplarda kenarlarda kalmayı tercih edenler birer ikişer kapılmaya başladılar. Parçanın sonunda ortalık karıştı. Atmosfer tam ayarına geldi. Bir sonraki parça biz daha dinlenemeden You Will Die olarak geldi. Burada sakatlandım, omzum düştü. Bir sonraki parça The Hunt oldu ve bu parçaya Savaş abi 99031156mükemmel bir çığlıkla girdi. Şimdi Sabhankra sahnedeyken tüylerimi diken diken eden üç an oldu. Bu anlatacağım ilki. Parçanın solosu tüm ekip olarak ezberimizde olduğundan oooo’larla eşlik ettik. Lan çok efsane oldu sevgili okur. Bu parçaya en son EP’den It’s All A Lie isimli parçayı bağlayıp çaldılar. Bu parçanın normal trafiğinde giderken birden gaza basılan bir yeri var. Orada işte çok yorulduğumu hissedip durdum biraz. Bu parçadan hemen sonra Farewell‘i çalmaya başladılar. Ancak burada ses sisteminin azizliğine uğradılar ve gitarlar duyulmadı hiç. Ben parçayı ezbere bildiğimden anladım durumu.

20735539Sabhankra sahnedeyken gerçekleşen ikinci tüylerimi diken diken olay da Sorrowland‘i çalmaları oldu. Mehmet bir de parçanın davullarını girişte biraz değiştirip çaldı, daha bir hoş oldu. Az önce kafa sallayan bizler omuz omuza sallanmaya başladık. Savaş Abi’nin screamlerden sonra brutalde de tokatladığı parça bu oldu, çok açık. Soloyu biraz değiştirip çalsa da bence tüm seyirci bu parçadan çok etkilendi. Parça bitince zaten alkış tufanı koptu. Buried In Dust başladığında yine tüm ekip kopmuş bir şekilde sallanmaya başladık. Şarkı sözlere başladığında bende artık bağırmaktan kısılmış sesimle çok daha iyi çığlık atabildiğimi farkettim. Yağızhan‘ın yüzüme bakıp “Bire bir söylüyorsun hacım” dediğini gördüm 🙂 Heralde lan. Bu arada Mehmet’le kesiştik bi ara. Parçanın sonunu Savaş Abi yine puşt gülüşü ile biz de ooooo’lar ile bitirdik. Çok efsane oldu. Biraz zorlasam belki bu da tüylerimi diken diken eden son an olabilirdi. Alkış kıyamet koptu.

25870927Sabhankra son olarak Tomorrow Never Comes‘ı çalmaya başladı. Bu da Yağız ve Ufuk‘un beklediği parça idi. Gene ortalık karıştı. Bi acayip olduk. Artık erkek kadın demeden herkes ortadaydı lan. Çok iyiydi. Parçanın sonunda yine durmayıp çok kısa bir elveda ile son EP’nin efsane parçası The Moonlight başlayınca Alper ve ben ağlamaya başladık mutluluktan. Bir konser bundan güzel bitemezdi. İşte bu da tüylerimi diken diken eden son an oldu. O an hepimiz o ana kadar çektiğimiz derdi sıkıntıyı unutup sallanmaya başladık. Bir metal grubu bestesini çalıyor, seyirciler hep bir ağızdan melodisine eşlik ediyor, tüyleriniz dikiliyor, bu organizasyonu siz ve dostlarınız yapıyor, herkes çok mutlu memnun. Sabhankra işte bu ruh hali içinde bırakıp beni indi sahneden.

55125964

16516775Sabhankra’dan sonra ise kapanışı çok yakın dostlarımız olan Garmadh grubu yapacaktı. Serkan bu konser için çok emek vermişti sağolsun. Garmadh yine o sıradışı makyajı ile çıktı sahneye. Bu sefer Onur da makyajlıydı üstelik. Onur bu konserin en iyi davulcusu oldu zira hihat kullanmadan bitirdi konseri. Ağzımızı açık bırakmadı çünkü Onur’un kalitesini biliyorduk zaten 🙂 Garmadh efsane kadrosundan bir eksikle, Jinn olmadan çıktı sahneye, ama Jinn’in yerine çalan arkadaş da 47745458sağolsun iyi çaldı. Intro olarak yine Katastrophe‘un başındaki top tüfek sesleri ile titretip three two one ile girdiler olaya. Sabhankra’nın basçısı Mert o anda yanımdaydı ve çok beğendi grubu. Garmadh çalarken sahnenin önü çok iyiydi. Sonlara doğru mekanı terkeden seyirci yok gibiydi etkinlik bitince herkes toptan ayrıldı mekandan. Garmadh hem yeni besteleri hem de yayınladığı parçaları çaldı. Bu esnada organizasyonla ilgili bir takım durumlarla ilgilenmek zorunda kaldığım için tamamını izleyemedim. Performansları bittiğinde gidip tebrik ettim, hak ediyorlardı bence.

Konserde Sabhankra sahnedeyken Volkan rahatsızlanıp hastaneye gitmişti. Dün ortaya çıktı ki kardeşimizin apantisti patlamış, çok ciddi bir tehlike atlatmış. Bugün gittim gördüm, soranlara selamı var. Tedavisi devam ediyor.

23549810

Konserden sonra Volkan’ın hastaneye yattığını yanına da Sercan’ın gittiğini ama bir refakatçiden başka kimseyi almadıklarını öğrendik.

Konser gece yarısına doğru bitti. Tüm gruplar çok memnun kaldıklarını söyledikler. Blackmail grubunu daha önceden uğurlamıştık. Garmadh’la da vedalaşamadan ayrılmışlar. İstanbullu gruplarımızı alıp Togay, Yağız ve Ufuk‘la birlikte tren garı yakınındaki Maçka Çorbacısı‘na gittik. Çorba içtik. Öff, nefisti bence. Sonra biraz oturup gara geçtik. Garda kimimiz uyukladı, kimimiz muhabbet etti. Kimimiz Türkiye’nin her yerinde metal konserlerinin nasıl yapıldığını tartıştı. Baht’tan Bilgehan‘la otururken önümüzdeki sırada oturan sektöre uzak ama ilgi duyduğu belli olan bir arkadaşın sorularını yanıtladık. Oturduk, oturduk ve nihayet tren saati geldi.

Baht sağolsun sahneden çok memnun kaldığını belirtti. Biz de kendilerine zorluk çıkarmadıkları için ve çok iyi performansları için teşekkür ettik. Savaş Abi trene binmeden önce bir grubun bir fana verebileceğini en iyi hediyeyi verdi bana, çok gizli. Ayrıca Sabhankra’nın tişörtlerden aldık. Patch bıraktı bizlere. Grup ile vedalaşmamız da çok duygusal oldu. Savaş abi gözyaşlarını gizlemeye çalışırken Elif ve Mert ağladıkları belli olmasın diye çoktan trene binmişlerdi. Süha üşüdüğü için tepki veremedi. Mehmet daha sonra İstanbul’a döneceği için çok önceden ayrılmıştı.

92495107Tren hareket edince etkinlik de resmi olarak, pazar günü saat 14.45te başladığı yerde, tren garında bitmiş oldu.

Yanımıza Gürkan kardeşimizi alarak Togaylar’a geçtik. Uyuduk. Ertesi sabah da Gürkan’ı yolcu ettim Uşak’a birliğine teslim olması için. Bu konserin ardından hepimizin söylediği tek şey “çok iyi” oldu.

Herkesin merak ettiği sorunun yanıtını vermeyeceğim. Depremzedeler için beklediğimizin çok üstünde bir yardım topladık. Bunu da ihtiyaç malzemesi olarak yolladık. Bu konuda art niyetli düşünen hıyarlar da dikkat etsinler bir taraflarını kesmesinler.

Bu arada konserden bir gün sonra akşam Tuna Abi’ler albümlerini yayınladılar. Bir de bağış hareketi başlattılar. Grubun facebook sayfasından detayları görebilirsiniz.

Bugün Hürriyet Gazetesi’nde etkinliğimizin haberi çıktı. Haberde birkaç yazım hatası vardı onları düzelttim yanlış bilgi vermemek için. Onu da aşağıda görebilirsiniz.

konserdKonser boyunca yanımızda olan yazının içerisinde adı geçen ya da geçmeyen tüm kardeşlerimiz, Murat, Savaşalp, Alper, Sercan ve şu an adlarını unuttuğum o üç kardeşimize çok teşekkür ederiz. Ayrıca Mehmet‘e zil sehpaları, Yağız ve Ufuk’a da jackları için teşekkür ederiz. Konser boyunca fotoğraf çeken Doğukan, fotoğraflarını yükledikçe ben de bu yazıyı güncelleyeceğim. Ayrıca Sercan‘a hem fotoğraf hem de Sabhankra videoları için teşekkürü bir borç bilirim.

Haddinden fazla uzun oldu. Buraya kadar okuduysanız çok teşekkür ederim. Bu yazı ile bir yorum rekoru kırmak istiyorum destek verirseniz minnettar kalırım.

Konser Fotoğrafları:

559695271871164660515734

Eskirock Metal Fest. Vol III Teaser

Fazla bir şey yazmama gerek yok. Sesi açıp izleyin 🙂

Bu Aralar Hayat

Aşırı çalışmaktan

Bu aralar hayatımın kontrolünü şu stajım almış durumda sevgili okur. Bu senenin bana getirdiği üzüntü, yorgunluk ve kayıplardan sonra yaptığım staj da bunlardan kaçıp kafamı dinlemeye çalıştığım bir konuma geldi. Ancak tabi stajın da sonu geldi ve şimdi beni bir staj raporu telaşı sardı. Birkaç gündür bunlarla uğraşıyorum.

24 Ekim'de 222'de!

Bir diğer önemli mevzu da elbette Eskirock Metal Fest Vol. 3 etkinliği. Bu sefer önceki iki organizasyonda kendimizce sürekli yükselttiğimiz çıtamızı iyice yükseltip ükemiz metal piyasasında isim yapmış grupları davet ettik. Bu gruplar Sabhankra, Black Tooth, Garmadh, Baht, None Shall Return ve Blackmail. Bunlardan SABHANKRA’nın bana ne ifade ettiğinden bahsetme gereği görmüyorum bile. Savaş Abi‘nin askere gitmeden ve Sabhankra pause durumuna geçmeden önceki son konseri diyebiliriz. Seyircimiz süprizlere hazır olsun zira o gece sahnede ilk kadrodan bir isim de olabilir. Vee bir diğer dikkat çeken grup ise elbetteki Black Tooth! Yurtdışında ülkemizi başarı ile temsil eden ve yıllardır beklediğimiz albümünü nihayet çıkaracak olan Black Tooth, albümünden belki de hemen önce Eskirock sahnesinde olacak. Benim için önemli olan bir diğer grup da Baht sevgili okur. Baht’ın Resurgence Hour isimli EP’si hakkında şu yazıyı yazmıştım. İşte o Baht, geliyor 24 Ekim’de Eskişehir’e. Elbetteki Garmadh’ı da unutmuyorum. Serkan’ın inanılmaz özverisi ile hazırlıkları tamamlanan albümünden önce Garmadh’da yeni kadrosu ile Black Metal ve Blackened Death Metal sevenler için sahne alacak. Bu festivalde ağırlayacağımız son iki konuğumuz ise iyi bir çıkış yakalayan None Shall Return ile Cihan abimizin grubu Blackmail. Özellikle None Shall Return’u merakla bekliyorum sevgili okur. Yine aynı ekip olarak bu festivalde de iyi şeyler yapabilmek için uğraşacağız bakalım.

Malum tek dersten okulu uzatınca yüksek lisans hayallerim de versiyon değiştirip özel öğrencilik hayallerime dönüştü. Bakalım bunun için ayın 20’sinde belli olacak ne yapıp yapmayacağım. Şimdilik gün sayıyorum işte.

Canımı sıkan mevzu şu harç mevzusu. Bugün bir haber okudum YÖK Başkanı‘nın ağzından kaleme alınmış. Harç parası içinde ödediğimiz ders ücretlerini almayacaklarmış, alsalar bile geri vereceklermiş. O biraz moralimi düzeltti.

Staj yeri diyordum sevgili okur. Çok iyi yer lan. İnterneti iyi, arka bahçedeki elması, armudu, şeftalisi, domatesi ve karpuzu iyi, iyi yani. Geçen hafta bizim bölümden arkadaşlarım geldiler. Bunlar yeni adıyla İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü’nde staj yapıyorlarmış ve iyi bir arıtma tesisi olan OSB Arıtma Tesisi‘ne gelmişler. Müdürlükte staj yaptığım dönemde tanıştığım mühendislerle Hikmet ve Fatih Beylerle de hasret giderdik sağolsunlar. Can yine şakalarıyla bana rakip oldu ama beni yenemedi.

Bu geçen süre zarfında elbetteki çok şeyler öğrendim. Stajı kastetmiyorum, insan ilişkilerinden bahsediyorum. Beni mutlu eden şeylerin ısrarla benden kopmaya çalışmasına şahit oldum. Sonra geçen gün Burak aradı uzun süre sonra. İnanılmaz mutlu oldum. Geçen gün şu şiiri yazdım mutlu edebilmek ve emek verebilmek için yetilerime.

Hiç duymadığım o deniz kokusu tütüyor burnumda,
Garip oysa bilmediklerimi yaşayabilmek,
Bilmediğim bir sen varsın sanıyordum,
Yaşayamadığım bir tek sen.
Kapalı bir odadayım,
Şaşıracak o kadar çok şey var ki…
Tek telden şarkılar çalıyorum,
Bir gözüm ışığı arıyor,
Kabullenmiş karanlığı bir diğeri,
Tam ortasındaymış meğer bu güneş,
Kalbimin tam ortasında.
Kör edecek kadar yakın,
Yol gösterecek kadar yanımda.

Köreliyor tabi bu kullanmaya kullanmaya. Böyle olmamalı. Şu iki dizeyi de bir gecenin geç saatinde yazdım.

kopup gidersin belki bir gün renklerin içine,
belki de aynı karede iki ayrı renk oluruz,
çok farklı ama hep yanyana

Şimdi bunların teması sana hep aynı gelebilir okur. Ama elbetteki benim neyi nasıl görerek yazdığımı bilmen imkansız.

Elma

Aslan Abi Facebook’ta arkadaşınız değilse ekleyin. Stajda çektiği inanılmaz elma, armut, şahin, atmaca fotoğraflarını paylaşıyor. Alper geldi bu arada Bursa’dan. Onunla takıldık 2 gece. Yarın da yine birlikteyiz bakalım. Hadi iyi geceler öpüyorum hepinizi.