Tag Archives: eskişehirspor

Güncel Olaylara Tepkisiz Kalamayan Blog

Sen sanıyor musun ki buraya yazmıyorum diye mecliste yaşanan yemin krizinden bir haberim, basketbolda gelen Avrupa 2.liğine sevinmedim ve Fenerbahçe’nin şike yaparak şampiyon olduğu haberini es geçiyorum? Hayır sevgili okur, hayır. Gündemi yakından, çok yakından takip ediyorum. Bu dediğim üç öne çıkan başlık hakkında kendi düşüncelerimi kısacık özetleyeyim istedim.

Meclis

Meclisteki yemin krizinde açıkçası milletvekillerimizin yemin etmesi taraftarıydım. Çünkü yemin etmeyerek mecliste bulunmamayı karşı taraf için bir koz olarak görüyorum. Ayrıca kimse oy veren insanların iradesinin üzerinde değildir. Keşke boykot edenler bir de onları seçen halka sorsaydı ne yapalım diye. İnanın halkın vereceği yanıt onların yaptığından farklı olurdu. Sonuçta verdiği oyun mecliste temsil edilmemesini kim ister ki? Hem daha milletvekili bile olmadan nasıl savunabilirsin ki savunduklarını? Daha önce de benzer olaylar olmuş. Keşke emsallerine bakıp ders çıkarsalarmış.

Takımımız

Bayan basketbol takımımızın Avrupa 2.si olması çok iyi. Ancak benim

takıldığım nokta hem basının hem de orada oynayan oyuncularımızın hepsinin birinciliği hayal olarak görüp kendilerine ilk beş içinde olalım yeter gibi bir misyon edinmeleri. Yani bu nasıl bir tırsaklıktır? Maçtan sonra spor yorumcularının yaptığı “Zaten Rusya çok güçlü bir takım”, “İkincilik süper bir şey” gibi yorumlarından sonra anladım ki son maça takımımız ikinciliği kabullenerek çıkmış. Zaten bu konuşmalarına da yansıyordu. Lan zerre hırs yoktu hiç birinde. Buna takıldım ve üzüldüm. Birinciliğe oynayıp kaybetsek çok daha iyi olurdu. İkinciliğe oynadık ve ikinci olduk. Ayrıca NTV‘de bir yorumcunun bu galibiyeti “artık aileler kız çocuklarının basketbol oynamasına izin verecek, yaşasın” şeklinde taçlandırması da süperdi 🙂 Demek ki kış olimpiyatlarında bayan körling takımımız 2. olsaydı aileler kızlarının körling oynamasına da izin verecekti.

Aziz Paşa

Son olarak Fener’in şike ile şampiyon olması var. Bunu ortaya çıkaran, takibini yapan insanlara helal olsun. Bir kulüp başkanının, federasyon başkanından daha yetkili olduğu bir ligde zaten şike olmaması imkansızdı. Anadolu takımları zaten yıllardır bas bas bağırıyordu gözünüzü açın diye. Bu gözaltı ve tutuklamalarla inan sevgili okur, adalete olan güvenim bir nebze olsun tazelendi. Eğer tutuklama varsa demek ki şike de gerçek. Yapılması gereken Fener’in, Eskişehir’in ve adı karışan diğer takımların Bank Asya’ya yollanmasıdır. Avrupa maceraları da iptal edilmelidir. Birileri çıkmış şimdi yok neymiş yeni sezona -30 puanla başlasınlar diyor. Yürü git lan, o kadar şike yap, 10 maçta g.tü kurtar. Var mı öyle bir dünya? Gerçi bu saatten sonra bu rezillik yeter onlara. Tüm bu iddialar, gözaltılar devam ederken biz Galatasaray taraftarı dimdik ayaktayız. Zira Galatasaraylı tek bir yönetici bile gözaltına alınmış değil. Bizim kelepir Cimbom’umuz bu sene s.çıp batırsa da hilesiz hurdasız yaptı bu işi. Gururluyum.

Anadolu Üniversitesi 2011 Mezuniyet Töreni – 1. Kısım –

Bu sene mezun oluyorum sevgili okur. Mezuniyet töreni ile igili yazı çok uzun olduğundan iki kısma ayırdım. Kısım kısım okursunuz diye.

Bizim okulun mezuniyet törenleri de çok meşhurdur laf aramızda. Geçen sene yeni rektör mezuniyet törenini bizim kampüsteki stadyumda yaptırmak istemiş. Hatta mezuniyet töreni yapılmış da. Ancak tam anlamıyla bir rezalet olmuş. İnsanlar ezilmişler, kimse mutlu olamamış. Biz şanslıyız galiba bu sene yine stadyumda yapmaya karar verilmiş.

4 Haziran günü törenin provası için Eskişehirspor‘un da standyumu olan Atatürk Stadyumu‘na gittik. Üç aşağı beş yukarı bir sonraki gün ne yapacağımızı anlattılar.

5 Haziran sabahı erkenden kalktım. Saat 11 gibi annemleri alıp fakültemizin arka bahçesinde düzenlenecek olan mezunlar buluşmasına gittik. Mezun olacak öğrenciler, aileleri ve hocalar hep gelmişti. Burada nihayet ailem Alper‘in ailesi ile tanıştı. Ayrıca Emre‘nin de annesi ve halasıyla tanışmış oldum. Burada yine konuşmalar yapıldı, herkes birbirine sarıldı, pastalar yenildi. Sonra yıllık için anlaştığımız Burak Dijital mezuniyet için milletin sağa sola yukarı aşağı ya da çapraz bakarak çektirdiği pozları çerçeveletmiş halde getirdi. Bunlardan almak isteyenler aldılar. Bölüm birincilerine, ikincilerine ve üçüncülerine ödülleri verildi. Bu sene biz de birinci Ahmet Ali olmuş. Ancak çift anadal yaptığı için İnşaat’tan halen dersleri olduğu ve mezun olamayacağı için birincilik Murat‘a geçmiş. Yanılmıyorsam ikinci Seda ve üçüncü de Meltem oldu. Hepsini tebrik ederim.

Annemleri okuldan alıp akşam ki mezuniyet törenine daha çok vakit olduğu için eve geçtim. Akşam vakit gelince evden arabayla çıktık. Çarşıya gelince yaptığımız hatayı anladık. Hem biraz geç çıkmıştık hem de arabayla inanılmaz bir trafiğin içine düşmüştük. Zincirleme kazalar, anlayışsız sürücüler falan ne ararsan var yani. Zor bela stadyuma geldik. Arabayı hemen epey gerilerde bir yere parkettik. Trafikte neredeyse her araçta bir kepli öğrenci vardı bu arada çok komikti. Annemlerden ayrıldım ve fakültemizin beklediği yere gittim. Şimdi bu bekleme sistemini de şu şekilde anlatayım sevgili okur. Alfabetik olarak

Seval ben Turgut

okuldaki fakültelere numaralar vermişler. Bizim fakülte 24 numara! Ve bu 33 vagonluk trenin ilk vagonu yani ilk fakülte kapıda, diğer fakülteler de onun ardında dizilerek Savaş Caddesi boyunca sıralandık. Bu şekilde yaklaşık 4500 kişi tepemizde kep üstümüzde cüppe yarım saatten biraz fazla bekledik. Canımız sıkılınca yoldan geçen tramvaylara sardık falan. Sonra bu insan treni hareket etti. O ana kadar keyfim yerindeydi. Lan stadın kapısına yaklaşırken bir de ne göreyim! Annemler içeri girememiş! Kapıları kapatmışlar ve davetiyeleri olduğu halde bizimkiler girememişler. Acayip moralim bozuldu, canım sıkıldı.

Stada nihayet girip tiribünlere el sallarken salakça bir hise kapıldım. Kime el sallıyordum? Niye el sallıyordum? Buradaki kaç tane insanı tanıyordum ve kaç tanesi benim mezuniyetimle gurur duyuyordu ki? İndirdim elimi.

Tiribünler (tıkla büyüsün, gönlünce yürüsün!)

Wecihi ve çetesi

Önceden kararlaştırdığımız üzere hocalarımızın bulunduğu kapalı tiribünün önünden geçerken önce hocalarımız ellerindeki konfetileri patlattılar, sonra sırayla Alper, Burcu ve ben patlattık. Hoş bir andı. Tam bu anda annem aradı. Stada girebilmişler ve sonunun da olsa geçişimize yetişmişler. Bu biraz gönlümü ferahlattı. Geçişten sonra yerimizi aldık çimenlerdeki.

Okulun sitesindeki kenarlardan bastırılmış mezuniyet sevinci

Bu sene Türkiye’de ilk defa olmak üzere bir üniversitenin mezuniyet töreni ulusal bir kanalda canlı yayınlandı. Biz bunu başta bir lütuf, süper bir avantaj sandık. Evet, avantajlı yanları vardı. Örneğin hasta olan, yaşlı olan tanıdıklarımız bu sayede televizyondan izlediler torunlarının mezuniyetini, bu açıdan mükemmeldi. Ancak statdaki program akışını da canlı yayın akışına göre ayarlayınca herşey karıştı. Mezuniyeti canlı yayınlayan TRT OKUL reklama girdikçe biz de reklama girdik adeta statda. Bu araları BAS Üçlüsü doldurdu. Bu üçlüyü daha iyi bir ses sistemiyle dinlersem beğeneceğime eminim. Evet, ses sisteminden bahsedeyim biraz da. TIRT sözcüğü size neyi anımsatıyorsa işte ses sistemi de öyleydi. Çok kötüydü, konuşmaları duyamadık. Sahneyi neredeyse hiç anlayamadık. İstiklal marşımızı acayip coşkuyla okudum lan yalnız onu bi yazayım unutmadan.

Bu sene programın sunuculuğunu TRT’de Stadyum programını sunan Erdoğan Arıkan ve Fulin Arıkan yaptılar. Tören boyunca epey bir atraksiyona girdik sevgili okur. Ama en güzeli bayrak faslıydı. Stadın sağında ve solunda iki küme halinde bekliyorduk. Kapalı tiribüne yüzünüzü döndüğünüzde biz sol tarafta ve ortada kalıyorduk. Bizim tarafın en başından Anadolu Üniversitesi bayrağı, diğer taraftan ise Türk Bayrağı açıldı ve yavaş yavaş herkesin üzerini kapladı harika bir andı. Bir diğer atraksiyonumuz da okulumuzdan 16 sene önce mezun olan ve şu anda ATV Ana Haber Bülteni‘ni sunan  Cem Öğretir‘in geleneksel “Merhaba çağrısı” oldu. Bu da iyi bir andı. Cem Öğretir’in konuşmasının tamamı için buraya tıklayın.

Cem Öğretir

Etrafımda binlerce yeni mezun vardı sevgili okur. 50 yaşın üzerinde bir sürü Açıköğretim mezunu da gördüm 🙂 Hatta yıllar önce Sivrihisar’daki lisemden ayrılırken hazırlıkta okuduğunu bildiğim Cansu’yu bile gördüm yıllar sonra. Daha doğrusu kızı gördüm, tanıdım ama nerden tanıdığımı çıkaramadım. Sağolsun o yardım etti 🙂 Mutlu oldum lan ne yalan söyleyeyim. O da okul öncesi öğretmenliği’nden mezun olmuş bu sene. Hayat ne garip değil mi lan sevgili okur. Çok acayip.

(devam edecek)

Yazının ikinci kısmı için tıklayın.

Ha Ha Büyükerşen :)

İşe yaramadı evet 🙂 Yılmaz Hoca başına vura vura aldı Büyükşehir Belediyesi’ni yine. Galiba Türkiye rekoru da oldu bu. 3 dönem ardarda seçilen var mıdır bilmiyorum. Ben bu satırları yazarken Tepebaşı Belediyesi’ni de DSP almıştı. Ama Odunpazarı’nda büyük bir çekişme vardı.  Mutluyum lan 🙂 Bugün seçimlerde 3. defa oy kullandım. (Daha önce genel seçimlerde ve referandumda oy kullanmıştım.)

İşin güzel tarafı artık insanların neyin doğru neyin yanlış olduğunu görmesi. Aslında bu yanlış bir cümle oldu. İnsanların kimin ne yaptığını yapmadığını görmesi. Evet, bu cümle doğru oldu 🙂 Yani hani n’oldu bas bas bağırıyordular? Neyse dur, bu yazı giderek başka bir hal almaya başladı. Burada bir son veriyorum. Ama mutluyum. Şimdi benim tahminimce Eskişehir’i ilerleyen günlerde şunlar bekliyor;

:: Batıkent ve Çamlıca’ya tramvay hattı döşenecek.
:: AK Parti artık Eskişehir’e hiç bir yatırım yapmayacak. Bu hızlı tren projesinin devamı gelmeyecek.
:: Eskişehirspor, uzun bir süre transfer yapamayacak. Bak bu kötü olacak işte.

Valla dua ediyorum iyi dileklerim doğru çıksın diye. Kötü dileklerim konusunda da umarım yanılırım, göt olurum. Evet, bu yazı bitti.

ES-ES’in Bize Ettikleri :)

Şimdi başlığı okuyup hemen saldırmayın! Bunu niye söylüyorum? Zira Eskişehirliyseniz alınırsınız falan diye 🙂 Şimdi malum Eskişehirspor 1. lige çıktı, seviniyor taraftarları falan, işte o gece bizde bir matem havası esiyordu. Sebebi, babam emekli olmaya karar vermişti… Bilenler bilir babamın polis memuru olduğunu. Babam eve geldi, dedi “Artık bunlar 1. lige çıktıysa maç zamanları dikerler bizi stada ek görev ayağına, telef oluruz valla.” Neyse biz vazgeçirdik. Yav yapma etme dedik. Ulan lig başladı. Aha! Aynı babamın dediği gibi; adamlar ek görevde hep. Başlarda şikayet etse de, şimdi babam da yavaş yavaş alışmaya başladı. Bugün Cimbom’la maçı var bakalım Es-Es’in. Babam, Eskişehirspor’un eskortluğunu yapacakmış. Hadi bakalım hayırlısı 🙂