Tag Archives: Oral Akyol

Cidesphere – Dawn Of New Epoch

Bu yılın son plağı, Cidesphere‘in bu yıl yayımlanan ve büyük beğeni toplayan albümü Dawn Of A New Epoch. Bir önceki gün elime ulaşan plağın ve aslında aylardır dinlediğim albümün yazısını yazmaya hemen başlayalım.

Ankaralı melodik death metal grubu Cidesphere’in tam 18 yıl sonra yeniden bir araya gelip çıkarttıkları ikinci albümleri Dawn Of A New Epoch, Alman Testimony Records tarafından basıldı. Albüm cd ve iki farklı renkte plak formatında basıldı. Ben “maroon” denilen kırmızı ve beyaz dalgalı olan plak baskısını aldım. Dediğim gibi albümü zaten ilk iki single çıktığı günden beri dinlediğim ve merakla beklediğim için bu plağın siparişini grubun vokalistine vermiştim. Plakların ülkeye geldiği gün de hemen iletişime geçtim ve aldım.

18 yıl aradan sonra gelen albümde kadroya Türk metalinin yüz akı, taçsız kral Goremaster‘ın katılması bile metal ortamlarında beklentiyi epey bir yükseltmişti. (İlk albümde çalan Onur Ertem‘e de sevgiler saygılar ve selamlar) İlk single olan Reborn Into Extinction yayımlandığı anda “yerli At The Gates” etiketi altında şarkı çokça paylaşıldı ve kesinlikle beğenildi. Özellikle davul partisyonlarını ve rifflerin şekillenmesini ben de kendi adıma benzettim. Albümden çıkan ikinci single ise Plague Of Greed oldu. Soundun ayrışmaya başladığı şarkı da buydu zaten. Melodik death metal adına tipik ögeler içeriyordu bu parça. Ancak ben özellikle vokalleri çok beğendim. Parçaya ilk giriş kısmı o kadar başarılı ki. Çok sürmedi zaten, albümün ilk klibi bu parçaya geldi.

Hemen ardından da albüm tüm dijital platformlarda yayımlandı. Arşivci metalci olunca ille de basılı materyal diye tutturduk. Çok geçmeden de CD ve plakların haberi geldi zaten.

Albümdeki kadroda, vokalde Oral Akyol, gitar ve bass Aydın Aytaç ile Başar Çetin, gitarda Taylan Fırat ve davulda da Goremaster şeklinde. Davullar ve vokaller Erkan Tatoğlu tarafından kaydedilmiş. Miks ve mastering ise Ünsal Özata tarafından yapılmış. Albümün akılları baştan alan artwork’ü Delic Saike‘ye ait. Bana göre albümün en iyisi Sacred Patronage. Hatta eğer çekilecekse ikinci klip muhakkak bu parçaya gelmeli. İlk iki single’la birlikte Sadist, Hate Design ve Death Is Only Ours diğer favorilerim. Yukarıda da bahsettiğim üzere albümün tamamını dinlediğimde, At The Gates’in yanı sıra In Flames’ten de izler buldum. Ve diğer melodik death metal gruplarından da. Cidesphere, “yepyeni” bir şey deneyip ortaya ne olduğu anlaşılmayan bir albüm koymaktansa, taş gibi bir melodik death metal albümü yazmayı ve bunu yaparken de ustalara selam çakmayı tercih etmiş. Bravo! (Hatta kendi kendime hayıflandım. In Flames, şunun yarısı kadar mükemmel bir albüm yapsa bile hala peşinden giderdim.) Neyse albüme dönelim. Albümün 10 parçalık şarkı listesi şu şekilde:

1.Reborn into Extinction04:04
2.Plague of Greed04:18
3.Living Scars04:28
4.Sacred Patronage03:36
5.Sadist05:05
6.Dawn of a New Epoch05:06
7.Death Is Only Ours04:10
8.March of the Backstabbers04:09
9.Hate Design03:49
10.Sui Caedere02:51

Gelelim plağa. Maroon denilen beyaz üzerine kırmızı baskılı tek disk olarak geliyor. Ben gatefold olur diye bekliyordum ancak Almanlar single fold yapmışlar. Neyse ki albümün kartonet bilgilerini ve şarkı sözlerini bir iç zarfa basmışlar. Galiba bunu ilk olarak sleeve olarak düşünmüşler ancak sonradan zarf yapmaya karar vermişler çünkü baskısız zarf, baskılı olanın içinden taşıyor. Bir de zarf üzerinde grubun promo fotoğrafında grup üyelerinin isimlerini ters basmışlar. Bu durum plağın belki sonraki baskılarında düzeltileceği için, mevcut kopyaya değer katan bir ayrıntı.

Açıkçası plağın ses kalitesini CD’ye göre biraz zayıf buldum. Başta pikabın iğnesinden şüphe ettim ancak başka plakları deneyip ses iyi sonuç aldım. Dolayısıyla bu ses kalitesi zayıflığının, plağın baskısından ya da plağa özel yapılan mastering’ten kaynaklı olabileceğini düşünüyorum. Bir yerlerde bu tip renkli plaklar ile picture disklerde ses kalitesinin normal siyah vinillere göre her zaman biraz daha kötü olduğunu okumuştum. Bununla alakası var mıdır bilmiyorum. Ancak koleksiyon değeri çok yüksek olan bir albümü almanın mutluluğu elbette tüm bu ufak pürüzleri geride bıraktı.

Kısacası, bu yıl ülkemizden çıkan en iyi metal albümlerinden birisi ve kendi türünün de en iyisi Dawn Of A New Epoch’u muhakkak arşive katmak gerekiyor. Cidesphere bu albümle yakaladığı başarıyı ve ivmeyi arttırarak devam ederse birkaç yıl içerisinde çıtayı göğe çıkartır. 2021’in hepimizin için daha iyi bir yıl olması gerek ki Cidesphere’i sahnede izleyelim. Ellerinize sağlık!

Ekstrem Metalin Yeni Blogu: ZeroSixExtreme

06ext

Evet sevgili okur, Proofhead My Resort, yayın hayatına başladığı ilk günden beri blogları ve blog yazarlarını savunmuş, blog konseptinden vazgeçmemiş ve geçen yıllar içerisinde kendisine pek çok kardeş blog, dost sayfa edinmiştir. Türker’in Blogu, Aysun’un Örgü Blogu ve ne yazık ki yayın hayatına son veren onlarca blog, Proofhead My Resort üzerinde yer alan “DOST SAYFALAR” başlığı altında sizlere göz kırptılar.

İşte My Resort’ün artık yeni bir dost daha var: ZeroSixExtreme. Bu blog, aynı zamanda Carnophage grubunun vokali de olan ve camiada Goralı Zade olarak bilinen Oral Akyol‘a ait bir ekstrem müzik blogu. Oral Abi, metal müzik dinlemeye başladığı günden itibaren Ankara‘daki hemen hemen tüm metal müzik konserlerine, ülkemizde ve yurt dışında da hatrı sayılır konserlerin pek çoğuna katılmış olan bir müziksever ve müzisyen.

Yıllardır gittiği konserlerden arda kalan eğlenceli anıları ve death metal konusundaki engin bilgisini yeni açtığı zerosixextreme.wordpress.com adresindeki blogunda bizlerle paylaşacak. Blog henüz yeni açılmış olmasına rağmen iki tane çok kapsamlı inceleme ve Suicide ile yapılmış bir röportajı yayımladı bile.

Takip edilecekler listenize eklemenizde fayda var. Benden söylemesi.

zerosixextreme.wordpress.com

Ankara Metalcileri Eskişehir’deydi!

Geçen hafta sonu Bursa’da harika bir konser organizasyonu vardı. Ancak İstanbul’da meydana gelen terör saldırısı sebebiyle tüm ülkede olduğu gibi, konser organizasyonları iptal edildiği için bir otobüs dolusu metalci Eskişehir-Bozüyük-Bursa hattında otobüsü geri döndürmek zorunda kaldı. İşte bu geri dönüşün ara durağı Eskişehir oldu. Bu yazı, bu güzel güne dair aklımda kalanlardan ibarettir.

Onur‘la birlikte otobüsteki arkadaşları Eskişehir’e uğramaya ikna edince, normalde 40 dakikadan fazla süren yol benim için 5 dakikada bitivermişti. O heyecan ve sevinçle otobüsün il sınırlarına girmesini bekleyip durmuştum. Otobüste kimler vardı? Türk Metal’inin tereddütsüz en büyük üç grubundan biri olan, iş öğreten, baş yapıtları One Of Your Neighbours‘la kalitenin sınırlarını belli eden grup Suicide vardı en başta. Daha sonra yakın arkadaşım, Türkiye’nin en iyi extreme davulcularından Onur’un da çaldığı, Carnophage grubunun elemanları ve Ankaralı metal müzik severler vardı. Yaklaşık 25 kişilik bir kafileydik.

Eskişehir’e dönünce Onur, otobüsü park edecek güvenli bir yer bulmak için şoföre eşlik etti. Ben de tüm bu ekibi toplayıp Vural Sokak‘a doğru yürümeye başladım. Burada önceden Onur’un konuştuğu bir mekanın en üst katına çıktık. İşte grup elemanıyla, dinleyicisiyle, delisiyle, fanıyla ve lideriyle Ankara’nın metal camiasının küçük bir modeli buradaydı.

ankara03

Suicide grubunun efsane isimleri Erkan Tatoğlu, Hakan Kuşçu ve Türk Metal camiasının tereddütsüz en büyük davulcusu Goremaster masanın tam ortasındaydılar. Benim de oturduğum sol kanatta ise Carnophage grubu elemanları Oral Akyol, Mert Kaya, Bengi Öztürk vardı. Her biri şahsına münhasır, müthiş insanlar bunlar. Oral Abi’nin en büyük özelliği muhtemelen Ankara’da yapılmış olan tüm metal etkinliklerine katılmış olan iki üç kişiden birisi olmasıdır. Anlatmayı çok sever. Yaşayarak anlatır ve hemen her konserle ilgili muhakkak komik bir anısı vardır. Onu dinlemek hem öğretici bir ders gibidir hem de eğlencelidir.

ankara01

Biz böyle dereden tepeden konuşurken Onur da nihayet Ece‘yle birlikte gelip muhabbete dahil oldu. Tüm masada müthiş bir yer değişimi vardı. Kim lavabo için ya da sipariş vermek için ya da herhangi bambaşka bir sebepten dolayı yerinden kalksa hemen bir başkası yerine oturuyordu. Böyle böyle en başında oturduğum masanın ortalarına kadar geldim. İşte bu yer değiştirmelerin sayesinde Nehri ismindeki arkadaşla tanıştım. Üzerinde harika bir Dissection tişörtü olan bu kişinin aslında Türkiye’nin en büyük Dissection fanlarından birisi olduğunu, en büyük Dissection arşivcisi olduğun nereden bilebilirdim! Nehri’yle birlikte hayatımın en keyifli Dissection sohbetlerinden birini yaptım. Bana Reinkaos albümünü ve Rebirth Of Dissection DVD’sini nasıl temin edebileceğim konusunda harika fikirler verdi. Birkaç gün sonra bu fikirlerin nasıl işe yaradığını şaşkınlıkla görecektim.

ankara06

ankara04Saat ilerledikçe ve sohbet koyulaştıkça, pek çoğunu hayatımda ilk defa gördüğüm bu insanlarla samimiyetim de ilerliyordu. Birkaç saat önce tek ortak noktamız dinlediğimiz müzik olan bu insanlar şimdi politika, müzik, spor konuştuğum arkadaşlarım olmuştular.

Sonra yerimde duramadım, gittim Goremaster’ın yanına sıkıştım, oturdum. Büyük hayranıydım ne de olsa. O kadar mütevazi, o kadar harika muhabbeti olan bir adamdı ki inanamadım. İnsan yıllarca sertlik skalasının en üst seviyelerinde dolaşan müziklerini dinledikten sonra böyle adamların mütevazi ve aklı başında duruşlarına akıl sır erdiremiyor. Ulan zaten kalite de kendini bu şekilde belli ediyor. Şimdi açıp Goremaster’ın davul çaldığı gruplara bakıyorum da bir tane kötü grup yok. Sadece Goremaster değil, Hakan Abi ve Erkan Abi de hem müzik hem de gündem hakkında çok kaliteli tespitler yapan adamlar. Bunu hem konuşurken hem de dinlerken anlayabiliyorsun.

ankara05

Erkan Abi’nin bazı Suicide şarkılarını sevmediğini itiraf etmesine kahkahalarla karşılık verdik. Yeni albümle ilgili çok şey konuştuk. Hatta biz oradayken albümden çıkan ilk klip “Bloodthirsty Gods” Youtube’da yayına girdi. Yeni albüm Deaf Mute‘la ilgili ayrı bir yazı yazmak çok daha yerinde olacağından albümle ilgili duyduklarımı o yazıya saklamak daha doğru olacak.

Hava karardıktan ve saat 19.00’u geçtikten sonra Ankara’ya doğru dönüş vakti gelmişti. Ancak kimsenin kalkmaya niyeti yoktu. Burada da Erkan Abi ekibe liderlik ederek kısa sürede topladı herkesi. Yavaştan Tren Garı’nın yolunu tuttuk. Zira otobüs o civardan alacaktı bunları. Burada tüm ekip toplandı, eksik kimse kalmadığından emin olduktan sonra vedalaştık ve yola çıktılar.

Tramvaya binip eve dönerken dayanamadım, Crimson River açtım. Cebimde ikisi Carnophage’ın ikisi de Suicide’ın olmak üzere toplam dört tane imzalı albüm vardı. O gazla tramvaydan inip koşasım geldi. Özetle, bir pazar gününe yakışmayacak kadar güzel bir gündü, keşke cumartesi olsaydı 🙂

Aşağıda o gün imzalattığım albümleri görebilirsiniz.

ankara07 ankara08

NOT: Fotoğrafların tamamına yakını Slim Rodrigez tarafından çekildi. Hatta yetmedi Slim bir de video hazırladı. Kendisine emeği için çok teşekkür ediyorum.

ankara02

Ankaralı Metal Müzikseverler