Tag Archives: Revenge

2016 Yılımın Özeti

Kan, şiddet, göz yaşı ve umutsuzlukla dolu, lanet olası bir yılı geride bıraktık sevgili okur. Kutuplaşan bir toplum, vahşetin hızla normalleşme sürecine girip insanların haber dinlemekten sıkılıp TV8’e hatta yetmiyormuş gibi 8,5’a koştuğu, aşşağılık yalanların hayatları mahvettiği bir yıl bitti. İyi şeyler de oldu muhakkak. Ancak kötülük o kadar fazlaydı ki geriye baktığımda bir tutam saçtan ve eğrelti birkaç nottan başka bir şey kalmadı aklımda.

My Resort‘un her yıl yeni okuyucuları olduğundan bir kere daha bahsetmekten üşenmiyorum. Şu an okumakta olduğun “Yılımın Özeti” bu blogun geleneksel yazılarından birisi ve hatta en sevilenidir. Her yıl 31 Aralık tarihi, hem yılın son günü hem de benim meslek hayatımın yıl dönümüdür. Geride bıraktığımız 31 Aralıkla birlikte çalışma hayatımın 4. yılı da bitmiş oldu.

Şimdi blogun istatistikleriyle beraber bütün bir yıl boyunca buralarda, hayatımda neler olup bitmiş şöyle bir bakalım. Okumaya devam et

Dünya’nın En Büyük Sabhankra Koleksiyonu

Sen okumaktan sıkıldın belki ama ben yazmaktan sıkılmadım sevgili okur. Evet, yine bir yazıda, yeni bir yazıda Sabhankra’dan bahsedeceğiz. Bu sefer çok fazla yazı olmadan, işi görsellerle bitirmeyi düşünüyorum.

Türkiye’deki (muhtemelen Dünya’da da) en büyük Sabhankra fanı olduğum için elimde Sabhankra’ya ait materyaller çok fazla ve çeşitlidir. Grubu ilk defa tanıdığım 2006 yılından bugüne kadar geçen 10 yılda, grupla da iyice samimi olmamız, ama en temelde de benim özverim sayesinde itinayla biriktirdim tüm bu materyalleri. Hatta itinayla ürettim de diyebiliriz bir kısmını.

sabhankra_koleksiyon (2)

Evet koleksiyonun tamamı bu. Şimdi gelin bu ürünlere yakım çekimde bakalım. Her biriyle ilgili anılarımı anlatayım sizlere.

Okumaya devam et

Sabhankra – Revenge (2016)

revengeNe desem, nereden başlasam bilemiyorum. İşte, 9 yıldır merakla beklediğim Sabhankra albümü nihayet yayımlandı. Mayıs ayının ilk gecesinden beri aralıksız dönüyor kulaklarımda. Albüm Rusya’da yayımlandığı için Türkiye’ye gelmesini de beklemek durumunda kaldık. Geçtiğimiz gün iki kopya olarak elime ulaştı ve birkaç hafta önce yazıp bitirdiğim yazıda son rötuşları da yaparak yayımlıyorum artık.

Sabhankra‘yı ilk defa 2006’da, yayımladıkları ilk albüm Powercraft‘la tanıdım. City Of Tulips‘i ilk defa dinlediğimde “Tamam işte, yapmak istediğim, duymak istediğim müzik bu” demiştim. Üniversitenin hazırlık yılıydı, kampüsün her köşesinde sırf o albümdeki parçaların soundtrack olduğu anılarım saklıdır hala.

Bir yıl sonra Sabhankra, “To Die For A Lie” isimli bir EP yayımladı ve yakın zamanda çıkacak “Cursed Sword” isimli albümün duyurusunu yaptı. O dönem benim evimde internet yok henüz. Volkan’ın evine gittikçe oradan araştırıyorum grubu. Myspace çok popüler o dönemde. Facebook da açmışım nihayet. Tüm grup üyelerini isim isim araştırıp ekledim arkadaş olarak. O ana kadar hayatımda duyduğum en iyi müziği yapan adamları tanımalıydım zira.

00  To Die For A Lie, üç parçadan oluşan bir EP idi ve Powercraft’a göre çok farklı bir soundu vardı. Çok daha iyi kaydedilmişti, vokaller muhteşemdi. Buried In Dust, You Will Die ve To Die For A Lie, o ana kadar duyduğum en sert Sabhankra parçalarıydı. Bu üç parçayı da içerecek albüm “Cursed Sword” nasıl bir albüm olacak acaba diye düşünürken, aradan bir yıl daha geçti. Bu esnada “Cursed Sword” olarak duyurulan albümün adının “Revenge” olarak değiştiği açıklandı ve bir şekilde parça listesi yayımlandı internette. 2008 ve 2009 da bu şekilde geçti. Sabhankra sonrasında konsere geldi Eskişehir’e. Bu konserden sonra grupla olan samimiyetim daha da arttı. Artık herkes beni “Eskişehir Sabhankra Yetkili Bayii” olarak biliyordu. Ancak açık açık da söylüyordum, Türkiye’deki en iddialı Sabhankra fanı bendim. Hala da öyleyim gerçi. 2012’de bir fanın yapabileceği en iyi şeyi yaptım ve arkadaşlarımla birlikte Sabhankra’yı Eskişehir’de ağırladık Eskirock Metal Fest‘te. İşte, en sevdiğim grup kendi organizasyonumuzda sahne alıyordu. O gece bittiğinde yalnızca ben değil, tüm arkadaşlarım Sabhankra’yı dinlemiş olmanın verdiği heyecanı yaşıyordu. Ancak ben onlara kıyasla daha paha biçilemez bir heyecanla doluydum: Savaş Abi‘yle vedalaştıktan sonra, trene binmek üzereyken yapabileceği en büyük jesti yaptı. O ana kadar merak ve heyecanla beklediğim albüm Revenge‘in promo cd’sini elime tutuşturdu. İşte, hayatımın en mutlu anlarından birisi bu andı. Yine aynı albümle alakalı hayatımın bir başka en mutlu anı daha var ama şu an onun sırası değil.

Revenge’in bu 2007’de kaydedilmiş ilk promo cd’si, tüm dünyadan sakladığım bir materyal olarak aylarca gizli kapaklı dinlediğim bir albümdü. Sonra bir gün Alper‘e ve Sercan‘a albümden bir parçayı, Immortal Son‘ı dinlettim. Başka bir gün de Yağız ve Ender‘e de bir başka parça olan Cursed Sword‘u dinlettim. Dördü de albümü onlarla paylaşmam için yalvardılar. Ama vermedim. Aramız bozuldu. Birkaç ay konuşmadık. Sonra vermeyeceğimi kabul ettiler ve barıştık.

Powercraft’taki City Of Tulips isimli parçayı hayatımda dinlediğim en iyi parça sanıyordum. Ancak Revenge’de yer alan Cursed Sword‘u duyunca hayatın anlamı değişti. Sahip olduklarımı ve olabileceklerimi sorguladım bu dönemde hep. Ben böyle odamda gizli gizli Revenge dinlerken 2014’te Seers Memoir yayımlandı. Eh, dedim Sabhankra nasılsa Revenge’i artık yayımlamaz. Umudumu kaybettim. (Ama umut, kaybettikçe değerlenen bir şeymiş bunu anlamak için iki yıl daha beklemek gerekecekti.)

01

2016’da Savaş Sungur yine bir bomba patlattı ve yeniden kaydettikleri Revenge albümünü 30 Nisan’da yayımlayacaklarını açıkladı. Bu, özellikle haberi okuduğum gün bende müthiş bir doping etkisi yaptı. Oturup albümün yayımlanmasını beklemeye başladım. Bu arada yıllar önce yayımlanan To Die For A Lie parçasına klip geldi. Klibi açıp izlemeye başladığımızda şok geçirdik! Çünkü yıllar önce yayımlanan şarkıyı yıllar sonra bambaşka bir sound’la dinliyorduk. Albümü yeniden kaydetmek, albüme bambaşka bir ruh vermişti. Öyle ya, 2007’deki gibi yaşayan ve düşünen bir grup yoktu artık. Yaşlar büyümüş, düşünceler gelişmiş ve daha müzikal kökler daha da sağlamlaşmıştı.

To Die For A Lie’ı dinleye dinleye Nisan ayını bitirdik. Berbat bir aydı. Nisan’ın son gecesi Utkulara gittik oturmaya. Bir yandan sürekli Facebook’u takip ediyorum, gece yarısı olsun da Sabhankra albümü yayımlasın diye. Gece yarısına birkaç saat kala Savaş Sungur, muhtemelen tacizlere daha fazla dayanamadı ve albümü dinleyebileceğimiz linki paylaşıverdi!

Yazının bu paragrafa kadar olan kısmı bir albüm kritiği için yazdığım en uzun girizgah oldu. Anekdotlarla bezeli anlatımın da hastasıyım. Evet, şimdi bu hastalığımı bir kenara bırakalım ve albümden bahsetmeye başlayalım.

Albümün açılış parçası You Will Die. Bu, parçayı ilk defa 2007’de dinlemiştik. O günden beri de Sabhankra konserlerinin en gaz parçalarından biri olarak dinledik hep. Hatta şuraya tıklayıp bu parçanın Eskişehir’de kaydettiğim performans videosunu izleyebilirsiniz. You Will Die’da ve tüm albümle ilk fark edilen şey klavyelerin nispeten daha geri planda kalması ve gitarların ön plana alınması olmuş. Önceki albümlere göre düzenlemelerde davullar nispeten daha sadeleştirilmiş, vokaller daha çok agresifleşmiş.

One Shall Fall, yeni albümden ilk defa dinlediğimiz bir parça. Harika bir giriş melodisi ve ardından gelen çok daha harika bir giriş solosu var. Sonrasında scream vokal üzerinde kurulmuş kısımlar halinde ilerliyor. Yeri gelmişken söyleyeyim bu albümün, Sabhankra’nın en iyi sololarının olduğu albümü olduğunu rahatlıkla söyleyebiliyorum. One Shall Fall’ın sonundaki melodik soloyu muhakkak bir kenara not edin.

Ve geldik bana göre albümün en iyi parçasına: Cursed Sword. Albüme adını verebilecek kadar efsane bir parça bu. Tüm albümdeki en yoğun klavye kullanımı bu parçada. Muhteşem klavye melodisi biraz gitarlar tarafından ezilmiş ama olsun. Melodinin olağanüstülüğünü yine de örtememiş bu durum. Tüm Sabhankra diskografisinde en sevdiğim beş parçadan biri oldu bu parça. Yavaştan yükselen girişi, sonrasında kesilmeden devam eden twinler ve arka plandaki çok başarılı klavye partisyonuyla albümde kesinlikle ön plana çıkıyor. Savaş Sungur’un hediye ettiği promo diski aldığım günden beri de en çok dinlediğim şarkıdır. Askerdeyken bile Seval’in getirdiği mp3 çalara yükleyip dinliyordum nöbetlerde falan.

Immortal Son, albümdeki çok iyi parçalardan bir başkası. Cursed Sword’la birlikte klavyenin en çok iş yaptığı şarkı. Şarkı özellikle nakarat öncesi kısımdaki yüksek tempolu davul atakları ve peşinden gelen gitar melodisiyle akılda kalıyor. Grubun ilk basçısı Sinan Erez tarafından çalınan solo ise Sabhankra’nın en melodik ve en iyi sololarından birisi olarak parçayı zenginleştirmiş. Bu soloyu da bir kenara not edin. Immortal Son, yapısı itibariyle Sabhankra’nın müziğinin çok iyi bir özeti niteliğinde. 2007’de yazılmış olsa da, bugün dahi grubun giderek sertleşen müziğini çok iyi karşılıyor.

Albüme adını veren parça Revenge, albümdeki beşinci parça. Yaklaşık yedi buçuk dakikalık süresiyle de albümün en uzun parçası. İlk bir buçuk dakika boyunca klavye eşliğinde yürüyen parça, bu andan itibaren klasik Sabhankra tarzı melodilerle koşmaya başlıyor. Uzun bir parça yapınca aralara küçük şakalar ve küçük sürprizler koymayınca olmuyor tabi ki. Bunu da ara ara giren belli belirsiz klavye melodileriyle seziyoruz. Parçanın ortasından itibaren tam da sevdiğim şekilde klavye giriyor ve parçayı kapattığınızda dahi aklınızda kalacak olan melodileri icra ediyor. Ama asıl sürpriz parçanın sonundaki clean vokalle geliyor: Savaş Sungur’un hüznü sesine öyle güzel yansıyor ki “o kısmı bir daha açsana” diyor sağımızda solumuzdaki herkes.

Eternal Rage, albümdeki en sert şarkılardan biri. Çok fazla dur kalk trafiği olan bir şarkı olduğundan ilk etapta çok dikkati çekmiyor. Ama bu şarkıda da bir hazine gizli. Üçüncü dakikanın sonunda başlayan melodi albümdeki gizli hazinelerden biri. Bu kadar kısa ve hüzünlü olması yüzünden, ben bu melodiye “mutlu günlerimin ızdırabı” diyorum.

Hate, albümde en az sevdiğim parça oldu ne yazık ki. Kötü mü? Değil. Harika bir gitar parçası. Hatta sound olarak Powercraft albümüne yakın bir parça.

Şimdi burada derin bir nefes alıyoruz. Yazının buraya kadar olan kısmında parçaları tanıtırken “şöyle güzel”, “böyle efsane” diye yazdım. Şimdi bahsedeceğim parça, öyle bir parça ki ilk duyduğumda kulaklarıma inanamamıştım. Albümdeki en hüzünlü parça, dinleyince “bunu yazan adam ne hissetti de böyle bir melodi çıktı?” diye kendi kendime defalarca sorduğum parça: I Will Die With Your LoveAşkınla Öleceğim. Albümdeki en iyi parçalardan biri olmanın yanında, albümdeki en özel parça. Kimin için? Benim için. Alper için. Ortada bir gerçek var: Sabhankra yapmış. Ve adı da “Aşkınla Öleceğim“. Melodinin hüzünle boğuştuğu, ancak sert kalmaktan da taviz vermeyen bir parça. Her şey fazlasıyla içimizi parçalarken bir de dördüncü dakikanın ortalarına doğru başlayan “albümdeki en iyi clean performansı” sayesinde bu şarkı da unutulmaz Sabhankra şarkılarından biri olmaya aday.

The Nightmare, albümde en az sevebildiğim bir diğer parça. Albümdeki teknik parçalardan birisi bana göre. Bunun dışında pek dikkatimi çekemedi şimdilik. Hemen ardından başlayan To Die For A Lie ise aşina olduğumuz bir diğer parça. Çünkü 2007 yılında yayımlanan aynı adlı EP’de yer alan üç parçadan birisiydi. Şansa bakın ki Revenge’in de çıkış parçası olarak To Die For A Lie seçildi ve bu parçaya klip çekildi. 2007’de dinlediğimiz versiyonda parçanın başlamasıyla birlikte tüylerimizi diken diken eden iki nota vardı klavyede. Yalnızca bu parçada değil, tüm albümde birkaç istisna dışında, klavyeler arka plana çekildiğinden bu şarkıdaki o efsane çıkışlar da ne yazık ki yeni düzenlemelerde yer almıyor. Ancak altyapıdan tamamen çıkarılmamış. Şarkının ruhu kaybolmamış.

Son parça Abandoned By The Gods, albümdeki en iyi girişlerden birine sahip. Klavyedeki ton muhteşem. Parça sürekli olarak yüksek tempoda ilerliyor. Yer yer black metal dinliyor hissine kapılıyorum bu şarkı çalarken. Ben bu şarkıyı, bu albüme kapanış şarkısı olarak tercih etmezdim. Çünkü sonlara kalıp keşfedilmeme riski çok yüksek.

Evet, albümdeki son parça Abandoned By The Gods dedik. Ancak CD’de üç tane de bonus track var. Bunlar 2007’de yayımlanan To Die For A Lie isimli EP’de yer alan üç parça: You Will Die, To Die For A Lie ve Buried In Dust. You Will Die ve To Die For A Lie’ın her iki versiyonunu da dinleyerek kendinizce yorum yapabilirsiniz. Buried In Dust ise Sabhankra’nın klip çekilen ilk parçası olması bakımından önemli.

02

Albümün kayıtlarında gitar ve vokallerde Savaş Sungur, gitarda Süha Kozbey, bass gitarda Gürkan Yücel ve davulda Mehmet Engin yer alıyor. Albüm yayımlanmadan çok kısa bir süre önce grupta eleman değişikliği yaşandı. Grubun yeni davulcusu Rıdvan Başoğlu olarak duyuruldu. Bu ismi Baht grubundan hatırlıyoruz.

Albümün kapağı, bir önceki albüm olan Seers Memoir’in de çizeri olan Marta Sokolowska tarafından çizildi. Kartonet tasarımı ise Tunay Komut tarafından yapıldı. Albümün miks ve mastering işlemleri de aşina olduğumuz bir isim, Barbaros Ali Kaynak tarafından yapılmış. Albüm, tıpkı bir önceki albümde olduğu gibi Rus Haarbn Productions tarafından basıldı ve ülkemize sınırlı sayıda gönderildi. Satın almak için grubun sosyal profillerine göz atmanız yeterli.

Kısaca özetlemek gerekirse Revenge, Sabhankra’nın 2006’da yayımlandığı Powercraft’tan beri yayımlanan ve en iyi albümü. İçerdiği çok iyi parça sayısı ve albümün bağlantılı temalı şarkılarıyla bu yıl içerisinde şu ana kadar yayımlanan en iyi Türk metal albümlerinden de birisi. Bir fan olarak yazı boyunca yer yer objektifliğimi kaybetmiş olabilirim, anlayışla karşılayacağından eminim. Çünkü bu albüm dile kolay, tam 9 yıldır yayımlanmasını beklediğimiz bir albümdü. Son bir not, albümün teşekkürler kısmında bana da bir selam çakan gruba ben de sevgi ve saygılarımı buradan iletiyorum. Bundan değerli bir şey olamaz.

03

Kısa süre sonra blogda yeni bir yazıda, elimdeki tüm Sabhankra materyallerini yayımlayacağım. Böylece Türkiye’deki en büyük Sabhankra fanı olduğumu bir kere daha cümle aleme ispatlamış olacağım.

Albümü grubun Bandcamp sayfasından dinleyebilirsiniz.

Facebook sayfası: http://www.facebook.com/SabhankraBand

 

Hafta Sonundan Süzülenler

Uzun süre sonra, çok uzun bir süre sonra ilk defa geçen hafta sonunda olduğu kadar dolu dolu bir hafta sonu yaşadım sevgili okur. Detayların pek çoğunu unuttum. Yeni başlayan hafta da çok yoğun devam ettiğinden ancak yazabildim. Yazmasam olmazdı.

3Kanat_CD_DigipackCuma günü süper başladı: Efendi‘nin ilk albümü Hangi Rüya nihayet yayımlandı. Bir süredir tanıtımıyla ilgili çalışıyorduk. 29 Nisan sabahı hem basılı CD olarak müzik marketlerde, hem de dijital platformlarda albüm yayına girdi. Tüm gün, bunun heyecanıyla su gibi aktı geçti. Haftanın son gününün vermiş olduğu o mutluluk adeta ikiye katlandı.

http://www.efendiband.com/

revenge

Aynı akşam Utku‘nun süper davetine icabet ettik. Bir cuma gecesinden beklenen her şey vardı. Ama çok daha fazlası için birkaç saat daha beklemek gerekti. Saat gece yarısına yaklaşmışken Sabhankra tam 9 senedir beklediğimiz yepyeni albümü REVENGE‘i yayımladı! Tam 9 sene dile kolay. Yıllardır bekliyordum. Şarkıların tamamını biliyordum ama yeni düzenlemelerin neredeyse hiç birinden haberim yoktu. Dolayısıyla 29 Nisan’ı 30 Nisan’a bağlayan gece sadece benim için değil, tüm Sabhankra fanları için unutulmaz bir gece oldu. Birkaç sene önce, şansa bak ki aynı gecede, yine güzel olaylar olmuştu. Sabhankra’nın yepyeni albümü başka bir yazının konusu olacak. Burada yazmaya başlarsam yazı bitmez.

Vakit epey geç olduktan sonra Utku sağ olsun eve bıraktı bizi. Aslında biraz daha abartıp film de izleyebilirdik şimdi düşünüyorum da. Filmden bahsetmişken hemen ekleyeyim. In the Heart of the Sea filmini izle sevgili okur. Sıkılmadan izleyeceğin, güzel bir macera filmi. Gerçi şimdilerde senin gözün Game Of Thrones‘dan başkasını görmüyordur değil mi 🙂 Aralara da Supernatural‘in bölümlerini çakıyorsundur, ohh. Ben de öyle yapıyorum, rahat ol. İkinci bölüm şu anda torrentte iniyor. İlk bölüm açıkçası çok da tatmin etmedi. Aralıksız devam edeceğini umduğum kalan dokuz bölümde utandırırlar umarım. Game Of Thrones bu şekilde başlamışken halen devam eden Supernatural’de sezon içinde verilen aralar canımı sıkıyor. Geçen yine 3 haftalık bir ara verdiler. Daha sonra geçiştirme bir bölüm geldi. Daha çok Darkness görmek istiyoruz. Dünya’nın en güzel elmacık kemiklerinden mahrum bırakmayın lan insanı!

efendistand

Cumartesi sabahı albümlerin satılacağı standı tasarlayıp deneme baskısını aldım. Albüm Eskişehir’deki satış noktalarında bu stantlarda satılacak. Daha sonra havanın iyi oluşunu fırsat bilip dolaşmaya çıktık. Hiç hesapta yokken muhteşem bir etkinliğin ortasında bulduk kendimizi. Espark’ın yanında kurulmuş olan kitap fuarına gittik. Sevdiğim sevmediğim, duyup duymadığım bir sürü yayınevi stant açmıştı. Birkaç kitap aldık. Bol bol promosyon doldurdular çantamıza. Tübitak Yayınları‘ndan iki tane güzel kitap aldık. Bunlardan “Petrol, Su ve İklim” özellikle aradığım bir kitaptı. Jules Verne‘in İthaki Koleksiyonu‘ndan bir kitap daha aldım. Ayrıca Kitab-ül Hiyel‘in yeni baskısını aldım İletişim Yayınları‘ndan. Puslu Kıtalar Atlası‘nın çizgi romanının özel ayracını bastırmışlar. Dört beş tane aldım.

kitaplar

fuar01 fuar02 fuar03 fuar04 fuar05 fuar06

Bu dolaşmadan sonra eve kafamızda efsane bir hamburger yapma fikriyle döndük. Hamburgerleri yapmamız yaklaşık bir saat sürdü. Söylemesi ayıptır, çok çok iyi oldu. Hamburgerin yanına bir de fırında mantar yaptım. Bunu ben yaptım bak! Hamburger yapımındaki bu başarımızı gördükten sonra daha da dışarıda hamburgere para vermem. Şaka lan, efsane piliç burger olursa veririm. Onu da yapmanın bir yolunu bulana kadar…

Aynı akşam saat 20.00’de Togay ve Volkan‘la buluştuk. Daha sonra sırasıyla Yağızhan ve Alper geldiler. Çok uzun süredir bu kadroyla buluşamıyorduk. Ne muhabbet ne muhabbet anlatamam! Öyle ki mekana sığamadık, başka bir yere geçtik. Burada Yağızhan’la birlikte o kadar güldük ki karnım ağrıdı. Alper ve Togay, birbirlerinden habersiz olarak kendi gruplarının yeni albümlerini masaya çıkardılar. Togay’ın grubu God Mode, İzmir’de ilk albümleri olan Hybrid Lying Machine nihayet yayımlanmıştı. Nihayet diyorum, çünkü albüm kaydedildikten sonra basım süreci biraz uzamıştı. Ama Togay, iş bitiriciliğiyle nihayet yeni albümü önümüze koyuvermişti. O anda masada iki tane gıcır gıcır albüm duruyordu. Her iki albüm de başlı başına birer yazının konuları olacak, merak etmeyin.

albumler

toplant

Gece saat 23.00 civarında ben Peyote‘ye geçtim. Neden? Çünkü burada Black Omen konseri vardı. Çok uzun süredir Black Omen’i sahnede izleyemiyordum. Türk Black Metal gruplarının en uzun süredir aktif olup en çok sayıda albüm kaydeden gruplarından birisi Black Omen. Melodik Black Metal alt türünde ise bana göre rakipleri yok. Eskişehir’de Black Metal konseri yapılabilecek Peyote’den başka bir mekan var mıdır bilmiyorum. İşte bu “tek olma” avantajını Peyote iyi kullanıyor ve dinleyiciyi kaliteli metal gruplarıyla sürekli olmasa da zaman zaman buluşturuyor. Black Omen konseri başlı başına bir yazının konusu olacak. Gece saat 01.30 civarında konser bitti. Tüm eski dostlar sarılıp kucaklaşıp ayrıldık. Başımı yastığa koyduğumda kulağımda Curtains Of Imaginary Vortex‘in giriş melodisi çalıyordu hala.

blackomen

Fotoyu kimin çektiğini bilmiyorum.

Pazar sabahı, saat 10.00 olmadan uyandım. Son bir yıldır yaptığımız en hızlı kahvaltıyı yaptık ve Alper geldi. Neden? Çünkü sezonu açıyorduk, pikniğe gidiyorduk. Ama bu sefer Utku’nun ayrıcalığından yararlanacaktık. Toplandık ve Utkular geldikten sonra “resmi piknik alanımıza” gittik. Burada pikniğe dair çok fazla detay vermeyeceğim. Bu konu, başka bir yazının da konusu olmayacak. Ancak çok uzun süredir bu kadar keyifli vakit geçirmiyorduk. Pazar günü sabah uyandığım andan itibaren beni sarıp sarmalayan o boğulmuşluk hissinden tamamen kurtuldum o gün. Akşam eve dönünce tüm bir hafta sonunun nasıl geçtiğini düşündüm. Tam 3 tane yeni albüm yayımlandı, kitap fuarı gezdik, pikniğe gittik, efsane bir hamburger yaptık, konsere gittim ve yakın arkadaşlarımla buluştum. Bu, bir hafta sonundan süzülebilecek en güzel anlardı işte.

Sabhankra ve Abbath’dan Müthiş Videolar!

todieforalie

To Die For A Lie Promo EP (2008)

Hayattaki az sayıdaki yaşama umudumuzdan biri olan Sabhankra nihayet bu yıl da süper işlere imza atacağının sinyallerini verdi. Grubun taa 2007’de kaydettiği ve yılan hikayesine dönen albümü Revenge‘in bu yıl yayımlanacağı müjdesinden sonra gruptan tam 8 yıl gecikmiş bir video geldi: To Die For A Lie. 2008’de yayımlanmış ve yayımlandığı zaman yakın zamanda çıkacak albüm hakkında heyecanlandıran EP, To Die For A Lie, üç parça içeriyordu. Bir önceki albüm Powercraft‘a göre çok daha melodik ve çok daha sert parçalar içeriyordu bu EP. Sonradan işler değişti, o albüm ertelendi ve taa bu yıla kadar geldik. Sabhankra’nın, o günkü şartlarda kaydettiği albümü grubun yeni müzikal yapısına uygun olacak şekilde, yeniden kaydedeceğini biliyordum.

revenge

Revenge

Sabhankra yeni videonun müjdesini verdiğinde şaşırmıştım. Çünkü hangi parça olacağını ya da grubun böyle bir hazırlık içerisinde olduğunu bilmiyordum. Çok kısa süre içerisinde To Die For A Lie’ın videosu yayımlandı. Tam 8 yıldır dinlediğim, çok da sevdiğim bir parçayı bambaşka bir halde dinleyince ilk esnada kabullenemedim. Sonradan gitarların falan daha net ve tertemiz kaydedildiğini fark etmeye başladım. Eksik olan tek şey şarkının en başından beri duymaya alıştığımız klavye vuruşlarıydı. Sabhankra, ilk defa bir videosunda birden farklı performansının kolaj görüntülerini kullanmış. Savaş Sungur’un her videoya gizlediği o özel hareketlerinden bir tanesi yine bu videoda da kendine yer bulmuş.

savassungur

Özetle, bu video birkaç güne çıkacak olan muhteşem bir albümün habercisidir. Geriye de You Will Die‘ın yeni versiyonunu dinlemek için heyecanla beklemekten başka bir şey kalmıyor. Nisana kadar hayatta kalmak için bir umudumuz var artık.

abbathmin

Abbath bu blogda sevilir.

Abbath, bu blogda sevilir biliyorsun sevgili okur. Yakın zamanda şu yazıyı yazmıştım hatta çıkardığı albümle ilgili olarak. İşte bu albümden beklenen ilk video yayımlandı: Winterbane. Ben bir video yayımlanacağını düşünmüyordum. Çünkü Abbath, grubu kurup albümü kaydettikten sonra grubun davulcusu ve gitaristi gruptan ayrılmıştı. Demek ki o arada bir de video

winterbane

Winterbane

çekmişler. Videoda davulcu Creature, basçı King ov Hell ve tabiki Abbath görülüyor. Şarkı büyü temalı olduğundan buna yakışır muhteşem büyücü kurguları yerleştirmişler. Sevgili okur, sen ne dersin bilmem ama çok iyi bir video olmuş. Özellikle kullanılan masklar efsane. Abbath’ın pozları falan da tam beklenen pozlar. Umarım albümden birkaç video daha çıkar. Gerçi bu Immortal mantığından beklenen bir şey değil. En azından Fenrir Hunts’a bir video gelir umarım.

Sabhankra 1/3 Oktav Ölçümleri

Bu yazı %100 doğru tespitler içermiyordur belki de. Burada anlatılan çalışma, ideal koşullarda gerçekleşmemiş olabilir. Standartlara uygun olmayabilir. 

İşyerinde, gürültü şikayetlerine giderken kullandığımız bir gürültü ölçüm cihazımız var. Bu cihaz çevresel gürültü seviyesi sonuçlarını 1/1 ve 1/3 oktavlarında da verebiliyor. Belirli aralıklarda cihazı kalibre etmek gerekiyor, ayrıca tüm fonksiyonlarının düzgün çalışıp çalışmadığını da denemek gerekiyor. Zira şikayetlerde yaptığımız gürültü ölçümlerine istinaden idari yaptırım uygulanabiliyor, olay mahkemeye taşınabiliyor.


sesolcumchaziGeçtiğimiz gün cihazın ses ölçüm sonuçlarını eskiden olduğu gibi oktav bantlarını da içerecek şekilde göstermediğini fark ettim. Başta birazcık paniklemiş olsam da sonradan olayın basit bir ayar karışıklığından kaynaklandığını anladım ve düzelttim. Sonra aklıma gürültü ölçümü eğitimi alırken hocanın oktav bantlarıyla ilgili verdiği örnekler geldi. Orkestra seslerinin hangi oktav bandında olduklarını anlatmıştı. İyi kaydedilen albümlerde oktav bantlarının dağılımlarının nasıl olduklarından bahsetmişti. Bu da benim aklıma bir deneyi getirdi.

Sabhankra

Bir süre önce Alper‘le Sabhankra‘nın en iyi kaydedilmiş albümü hangisi diye bir muhabbetimiz olmuştu. O günden beri grubun tüm diskografisini dinliyorum. Yayımlanan ve yayımlanmayan albümler içerisinde Seers Memoir ile Revenge arasında kaldım. Uzunca bir süre farklı marka ve güçte sistemlerde dinledim ve kararımı verdim: Revenge, kayıt kalitesi olarak Seers Memoir’den bir tık daha üstün bir albüm. Sonra aklıma bu 1/3 oktav testi geldi. Yazının en başında dediğim gibi belki bu %100 doğru bir tespit değil ama en azından parçadaki oktav dağılımlarını görmemiz açısından bile faydalı bir çalışma olabilirdi.

Revenge albümünden Immortal Son isimli parçayı ve Seers Memoir albümünden Seers Memoir isimli parçayı sırayla 60 saniye çaldım. Creative marka 1+1 stereo hoparlörler kullandım. Equalizer‘ı kapattım. Cihazı hoparlörlerin yaklaşık 50 cm. uzağına konuşlandırdım. Ortamdaki diğer sesleri kestim. Daha sonra sırasıyla parçaları açtım ve cihazla ses ölçümüne başladım.

sabhankratest

Tıklayın büyüyor

Evet ölçüm sonuçlarını gürültü ölçüm cihazının programı sayesinde bu şekilde alabiliyoruz. Ben daha sonra iki ölçüm sonucunu aynı görsel üzerinde birleştirdim. Gördüğünüz üzere iki parçayı da aynı media player’la aynı ayarlarla çalınca ve aynı cihazla aynı mesafeden ölçünce; Immortal Son her bir oktav bandında daha güçlü ses basıncına sahip. Yani her bir frekans, Seers Memoir’deki her bir frekansa göre daha yüksek seviyede kaydedilmiş, daha iyi duyulabilir. Elbette, ben bir akustikçi değilim. Burada yazdığım yorum, teknik bir yorum da değil. Sadece elde ettiğimiz ölçüm sonuçlarını değerlendirmeye çalışıyorum.

İlerleyen dönemlerde aynı testi farklı parçalarla yeniden yapmak istiyorum. hatta ortam koşullarını daha da ideal hale getirerek yapmak istiyorum. Örneğin çok daha iyi bir ses sistemi ile.

Hangi frekansı kaç desibel olursa olsun, değişmeyen bir gerçek var sevgili okur. Sabhankra, çok iyi müzik yapıyor.

Sabhankra – Seers Memoir (2014)

Ve aradan çok uzun zaman geçtikten sonra Sabhankra‘mız nihayet yepyeni albümü ile karşımızda sevgili okur!

Grup, 2011 yılında Swords Of The Night isimli dört parçalık EP’sini yayımladığından beri müthiş bir özlemle yeni parçaların ve yeni bir albümün haberini bekliyorduk. Aradan geçen 3 yıllık süreçte grup sadece 3 tane cover parça yayımladı. 2007 yılında kaydedilen ancak bir türlü dinleyiciyle buluşamayan albüm Revenge‘in tam da bu dönemde çıkacağına kesin gözüyle bakıyordum. Ancak olmadı. Sabhankra, çok daha iyi bir sürpriz yaparak yepyeni 10 şarkıdan oluşan müthiş bir albüm yayımladı: Seers Memoir!

Albümün yayımlanma süreci yaklaşık iki yıl sürdü. İlk parçalar yazılmaya başladığında çok kısa sampleları dinleme şansım olmuştu ve tutulmuştum adeta. Albüm kapağı da da yayımlandıktan sonra geri sayıma başlamıştım. Albüm ilk etapta yine bir EP olarak yayımlanacaktı ancak sonradan albüm olarak yayımlanmasına karar verildi ve  2014’ün son aylarında albüm nihayet yayımlandı, hem de Rus bir firma Haarbn Productions tarafından.

1546169_10152785289374871_1168176377985885292_nAlbümle ilgili değerlendirmelere geçmeden önce grubun güncel kadrosundan bahsetmekte fayda var. Grubun 2012-2013 yılları arasındaki durgunluğunun sebebi Savaş‘ın askerde oluşuydu. Nihayet bu süreç bitti ve grup hem konserlerine hem de kayıt çalışmalarına süratle devam etti. Askerlik sonrası dönemde grubun soundu giderek sertleşti hatta bazı parçalarında black metal havasına girdi. Ben bu süreçte o çok sevdiğim klavye melodilerinin azalacağını düşüyordum ancak yanıldım, yanıldığıma da çok sevindim. 2013 yılı içerisinde grup çok sevgili klavyecisi Elif ile ayrıldı ve yola dört kişiyle devam etme kararı aldı. Seers Memoir, Sabhankra’nın dört kişilik kadrosuyla kaydettiği ilk albüm oldu. Grubun bu albümü kaydeden kadrosu; Savaş (gitar-vokal), Süha (gitar), Gürkan (bass) ve Mehmet (davul) şeklinde. Ayrıca eski grup elemanlarından ve hemen hemen tüm albümlerde halen gruba destek veren Sinan da iki parçada solo gitar olarak konuk edilmiş.

On parçalık albümün açılış parçası en iyi Sabhankra introsu olan Pyron. Albüm yayımlanmadan çok önce, albümden dinlediğim ilk parça. Sert gitar riffleriyle desteklenen, mükemmel klavye melodileri. Bir Sabhankra klasiği, dinledikçe sarmalayan bir melodi. Hiç Sabhankra dinlemeyen, metal müzik bile dinlemeyen insanlara dinlettiğimde istisnasız “harika bir melodi” yorumu aldığım bir parça. Albümün genel havasına uygun bir intro parçası olmuş.

İkinci parça Against The False Gods, albümün çıkış parçası olarak seçildi ve klip çekildi. Çok gaz bir girişle başlıyor, aynı gazla devam ediyor. Albümde vokal olarak en başarılı parça bu. Melodikliğe yine laf yok. Klip çekilmiş olması bu parçayı çok daha dikkat çekici hale getirmiş. Sabhankra yıllardır klip de çekmiyordu. Özlediğimiz dostlarımızı yeniden görmenin mutluluğunu da yaşamış olduk bu videoyla. Şarkının hissettirdiği en yoğun duygu öfke. Klipte de bu öfkeyi görebiliyoruz. Albümdeki en iyi sololardan birini duyuyoruz yine. Parçada klavye etkisi çok az. Aslında klavyeli bir grubun çıkış parçası olarak salt gitar parçası seçmesi beni biraz düşündürdü başlarda, ancak melodiklik zaten fazlasıyla ön planda olduğu için gayet güzel bir seçim olduğu kanısına vardım.

We March, albümdeki uzun parçalardan biri. Yaklaşık yedi buçuk dakika. Tam ad parçanın adına yaraşır bir şekilde yürüyüşe geçmiş bir ordunun ayak sesleriyle başlıyor, bu yürüyüş yaklaşık bir dakika sürdükten sonra gerçekten Sabhankra’ya ait olan, o tanıdık melodileri duymaya başlıyoruz. Sonra 4.34’te en iyi, en gaz Sabhankra melodilerinden biri başlıyor. Daha önce samplelarda dinlediğim ve sonunu çok merak ettiğim o melodi. Meğer sonu, başından daha efsaneymiş! Parçanın başında yürüyüşe geçen ordu, parçanın burasında savaş düzeni alıyor. Düşünsenize bu parçayı dinliyor, kendinizi o askerlerin arasında hissediyor ve olayların akışını melodiye göre kafanızda hayal ediyorsunuz. Ve tam 6.19’da hücuma kalkıyorsunuz! We March, tam bir konser şarkısı sevgili okur. Umarım konserde dinleme fırsatını da sizlerle paylaşacağım günler gelecek.

Albüme adını veren parça Seers Memoir, albümdeki en iyi girişe sahip şarkı. Parçadaki en harika melodiyi parçanın en başına koyarak dinleyiciyi kitleme fikri hangisinden çıktı bilmiyorum ama harika bir fikirmiş 🙂 Evet, ilk defa clean back vokalleri duyuyoruz, “people rise and ruler dies” çığlığyla da Savaş Sungur’un özlediğimiz o vokaline kavuşuyoruz. Scream vokal, bu şekilde clean vokalle desteklendiğinde acayip hoşuma gidiyor. Albümün en iyi ikinci solosu Seers Memoir’in solosu bence. Hemen ardından gitarlar biraz geri plana çekiliyor ve az önce tadımlık duyduğumuz Savaş Sungur çığlıkları ve klavye ön plana çıkıyorlar. Parça bitebileceği en güzel şekilde, böylece bitiyor.

The Windshaper‘ı ilk dinlediğim anı hatırlıyorum, Bilecik’ten Eskişehir’e içimde büyük bir öfkeyle dönüyordum. (Gerçi sonradan o öfkeyi aldılar içimden, pamuk gibi oldum) The Windshaper, albümdeki en ilginç parça bana göre. Soundunda mı formülünde mi kaydında mı bilmiyorum, diğer parçalardan çok farklı geliyor bana. Çok sert, tam bir gitar parçası, en farklı Sabhankra sololarından birini içeriyor, melodik değil bence daha çok teknik bir parça.

Time Of War, albümün en uzun ve en sevdiğim iki parçasından biri! İçerdiği tüm ögeleriyle tam bir Sabhankra parçası. Taa, şurada yazmıştım efsane olacağını. Albümdeki en hızlı parçalardan, davul performansı en harika parça, melodikliği tavan yapan parça! Çok sert bir vokal girişiyle başlıyor ve çok uzun süre devam eden bir blastla devam ediyor. We March’la birlikte, bu albümün konser parçalarından. Yaklaşık dokuz dakikalık sürenin ilk dört buçuk dakikası büyük bir öfke gösterisine sahne oluyor ve hemen ardından, albümdeki en uzun solo başlıyor. Solo bitiyor, altıncı dakikayla birlikte, bugüne kadar duyduğumuz en harika ve en huzur verici Sabhankra melodilerinden birisi başlıyor Savaş Sungur’un clean vokaliyle birlikte. Ve sonrasında film kopuyor, ne zaman dinlesem gözlerimi kapatıp çok uzaklarda olduğumu düşündüren o kısım başlıyor. Sabhankra’yı sevme nedenimiz olan mükemmel klavye melodileri. Şu anda bu yazıyı yazarken üçüncü defa o kısmı yeniden başlatıyorum. “Blood on my hands, blood on my chest, blood in my eyes, it gets dark” Savaşçı, böylece yere düşüyor ve gözleri kararıyor. Herşey tam da Sabhankra’nın kurguladığı gibi oluyor.

Dancing With Death, bu albümle birlikte iyice yerleşmeye başlayan hızlı girişler ve blastlar formülüne göre yapılmış bir şarkı. Sabhankra şarkılarını dinlerken, değerlendirirken kendimce böyle formüller üretiyorum sevgili okur. Bir şarkılarını anlatırken bu şekilde tarif ediyorum. Bazı parçalarda ağırlık gitarlarda, bazılarında klavyede, bazılarında vokallerde veya davullarda oluyor. Dancing With Death, Mehmet’in canına okuyan parçalardan biri olmalı çünkü albümdeki en hızlı parçalardan 🙂 Melodik değil, en azından diğer parçalar kadar değil. Solosu gayet güzel.

100_9857 copyFate Is Already Written, girişiyle değil, hemen ardından gelen screamle vuruyor. Bunu görebiliyorum, yazının başında grubun bazı parçalarının black metal havasında olduğunu söylemiştim. İşte bu giriş de aynen bana İskandinav bir black metal grubunu dinliyormuş hissi yaşatıyor. Sinan’ın attığı solo başladığında ben bu hisse iyice kapılıyorum. Evet, bu albümdeki en kuzey parça bu bence 🙂 Gürkan’la başka bir albümle ilgili konuşurken bana bu benzetmeyi yapmıştı, “çok kuzey” bir parça demişti. İşte Fate Is Already Written da çok kuzey bir parça sevgili okur. Şunu da ilave edeyim, Sabhankra farkında mıdır bilmiyorum ama çok sert parçaları normalden daha uzun kayıt sürelerine sahip.

A Star To Shine, albümün en iyi parçası ve aşkımın şarkısı. Sabhankra’nın ağlatan şarkılarından. Albümdeki istisnasız en sert parça. Albümdeki en karanlık parça. Albümdeki en iyi nakarata sahip parça bu. “And now she is a star to shine, embracing me and she lightens my night”. Vokaller detah metal parçalarından alışık olduğumuz screamlerden biraz daha farklı olarak daha çok black metal parçalarının vokalleri ayarında. Bu parçayı albüm yayımlanmadan çok önce dinliyordum. O günden bugüne bir kere bile sıkılmadan, parça bitmeden dinlemeyi bırakmadım. Albümde süre olarak en uzun parça. Beşinci dakikadan itibaren slow bir kısım başlıyor, burada clean vokalle Savaş Sungur, Tanrılara acısını hafifletmeleri içi yalvarıyor, bakıyor olacak gibi değil, içimizi yakan bir umutsuzlukla parçayı bitiriyor. A Star To Shine, sadece bu albümün değil, Sabhankra diskografisinin de en iyi şarkılarından birisi. Bir sonraki klibin çekileceği şarkı da kesinlikle bu olmalı. Hatta ben kendi adıma bu olur diye düşünüyordum. Çok merak ettiniz değil mi? Şuraya tıklayıp dinleyin.

Ve albümün kapanış parçası, outro’su, Easing The Pain, savaşan, yaralanan, yorgun düşen, sevdiğini kaybeden, umudunu kaybeden herkese yazılmış adeta. Huzur verici bir solo ve klavye altyapısı. Çok kısa süren bir solonun ardından yine aynı dinginlik. Sabhankra, kimbilir ne kadar süre sonra çıkaracağı bir sonraki albümünden önce daha güzel veda edemezdi herhalde.

Albüm, bir Rus firması olan Haarbn Productions tarafından basıldı. Türkiye’ye ilk etapta sınırlı sayıda getirildi. Biz de Eskişehirli Sabhankra dostları olarak kendi imzalı kopyalarımızı edindik tabiki 🙂 Albüm kapağı Marta Sokolowska tarafından yapılmış. Albümün mix ve masteringi Barbaros Ali Kaynak tarafından ki kendisine hemen her Sabhankra albümünde rastalarız, yapılmış. Albümün kartonet tasarımı Tunay Komut tarafından hazırlanmış ve fotoğraflar da dostumuz Doğukan Binici ve Mustafa Serbes tarafından çekilmiş.

Albüm uzun süredir beklediğim bir albüm olduğundan benim için çok değerli. Albümü çok değerli yapan bir diğer şey ise Teşekkürler kısmında adımın yer alması oldu! Grup Mesut ‘Proofhead’ Çiftçi‘ye, ülkedeki en büyük hayranlarına, teşekkür etmiş 🙂 Seers Memoir, hayatımın en önemli albümlerinden oldu bile.

100_9862 copy

Albümü grubun sosyal profilleri üzerinden, şu adresten, sabhankra@gmail.com adresini kullanarak ya da benimle iletişim kurarak sipariş edebilirsiniz.

https://www.facebook.com/SabhankraBand
http://sabhankra.bandcamp.com/
http://www.sabhankra.net/
http://www.myspace.com/sabhankra   0004208291_10

“I Will Die With Your Love” Üzerine

Bu yazı başlığını attığım ama içini doldurmak için beklediğim yazılardan birisiydi taslaklarda.

I Will Die With Your Love (Aşkınla öleceğim şeklinde çevirebiliriz), Sabhankra‘nın henüz yayımlanmamış Revenge isimli albümünden bir şarkı. Albüm henüz yayımlanmadığı için şarkı hakkında bildikleriniz de çok az. Haklısınız elbette. Ancak gün gelecek siz de dinleyince bu yazıda anlatacaklarımın pek çoğuna hak vereceksiniz.

I Will Die With Your Love, hep gizli gizli dinlediğim bir şarkı oldu. Müthiş melodik girişi ve devamında gelen olağanüstü vokal performansı ile Sabhankra’nın yayımlandığında epey ses getireceğine inandığım bir parçası. Gizli gizli dinledim bu şarkıyı hep. Belki hissettirdiklerinden kaçtım, belki parçanın da zaten ortada olmayışından dolayı açığa vurmaktan korktum, belki de melodi o kadar güzeldi ki bencilliğimden kimseyle paylaşamadım. Sonuç olarak gizli saklı kaldı hep bende.

Hüzünlü bir parça bu. Sabhankra diskografisinin en öfkeli ve bunun yanında da en hüzünlü şarkısı. Şarkının şüphesiz en harika kısmı, belki de bizi en çok ağlatan kısmı, şarkının en sonunda vokalin giriştiği o inanılmaz çıkışlar! Beş buçuk dakikalık hüznün, içe atılmış o öfkenin 15 saniyelik bir dışa vurumu!

Boğazımda çığlıklar düğümlendi lan bugün. Heh, dedim, bu gece yazayım I Will Die With Your Love’ı. İnsanın tamamen kabul edebildiği bir müzik bulabilmesi ne kadar iyi bir şey lan. Her şeyiyle sevebildiğin, sert, içi dolu dolu, herkesin anlayamadığı ve kesinlikle kaliteli bir müzik. Çok yakın bir dost, en güzel içki ve en lezzetli yemek gibi. I Will Die With Your Love, işte bu yemeğin en güzel kısımlarından biri. Sabhankra dinlerken hissettiğim şeylerden biri de büyük beklentiler içerisine girmektedir.  Neden bilmiyorum, bu şarkı bende gerçekten belki de çok uzak ama çok büyük beklentiler uyandırıyor. Gerçi söz konusu Sabhankra ise beklentiyi hiç bir zaman düşürmemek gerekir.

Günlerdir süren yalnızlığımın bu gece sonuna geldim sevgili okur. Bu yazıyı da bu yüzden yazdım. Bu gece bu yazı ile yalnızlığım bitiyor ve muhtemelen yarın kavuşuyoruz. Eh, korkutmuyor artık bekleyen onca iş, onca uğraş gözümü. Ne de 15 gündür planını yapıyorum. Karşılacağın herşeye karşı hazırlıklı ol derler ya, aynen işte. Aynen ben de öyleyim sevgili okur. Göreceğim, şahit olacağım ve görmeyi beklediğim tüm olumsuz durumlar için kendimi her şekilde hazırladım. “Karanlıklar ruhumu ele geçirirken geride bıraktığım anıları bir bir yakıyor. Hükmüm biterken bilinsin ki aşkın ile öleceğim.”

Sabhankra – Our Kingdom Shall Rise

Our Kingdom Shall Rise

Bir fanın grubundan beklentisi nedir diye sordum kendime. O grubun onu mutlu etmesi değil midir? Beni tanıyanların iyi bileceği üzerinde şu dünyada beni mutlu eden yegane gruplardan işte Sabhankra. Türk olmaları bir yana, yaptıkları her parçada sözler olsun, melodi olsun kendimden birşey olması, bu adamlara ister istemez kanımın kaynamasına sebep oluyor. İstanbulda yaşamayı bir tek bu adamlarla arkadaş olabilmek için isterdim herhalde.

Bu yazı da Sabhankra’yı tanıtmayacağım size. Bu yazı Sabhankra’nın bu sabah çıkardığı Our Kingdom Shall Rise isimli EP’sinin bir incelemesi olacak. Sabhankra ile ilgili iddia ediyorum Türkçe yazılmış en kapsamlı yazıyı da şurada yazdım zaten. Merak eden okur.

Öncelikle belirteyim bu EP, Sabhankra’nın çıkması arap saçına dönmüş albümü değil. O albüm (Revenge) hala çıkacak. Bu EP, tahminim grubun beklemekten sıkılıp çıkardığı bir çalışma.

EP’nin görselleri ile başlayalım önce. Ön kapakta Sabhankra’nın anlattığı o epik, folk havaya uygun İki şövalye duruyor sırt sırta. Ortalarında da bir kalkan var. Arkadan benim Costantinopolis‘in albümündekine çok benzettiğim bir kale görünüyor. Tam ortada da grubun mükemmel logosu var. Kapak çizimini Ramazan Abbasoğlu yapmış helal olsun. Genel tasarımda aynı zamanda bir tasarımcı olan grubun klavyecisi Elif’e ait. Mastering ve Mix, grubun iki gitaristi (Savaş ve Süha) tarafından yapılmış.

Bu albümümde diğer albümlere göre özellikle vokallerde bariz bir farklılık var. Gitarlar ve davul yine aynı tatda, bozmamışlar. Eğer kulaklarım beni yanıltmıyorsa da bu albümde davullar canlı olarak çalınıp kaydedilmiş. Önceki EP ve albümlerde ses kalitesi açısından davullar drum machine ile kaydediliyordu. Bu albümde canlı olmuş, daha bir lezzetli olmuş. Haa eskisinden farkı yok onu söyleyeyim. Aynı hız, aynı teknik hatta biraz daha fazlası 🙂 Klavyenin verdiği his biraz daha artmış. Elif’in o yaratıcı ellerini öperim burdan. Sabhankra’nın en sevdiğim şarkılarının özelliği şudur ki nakarat olarak söz kullanmaz, melodi kullanır ve solo kullanır. Bu da şarkıyı kapattığınızda beyninize çivilenen notalar demektir.

Arka Kapak

İlk şarkı Alive ile başlayayım. Sözünü ettiğim vokal farklılığı bu şarkıda var işte. Sabhankra brutal vokalle başlayıp, screamle devam ettiği yolculuğuna bu sefer daha az yırtıcı bir screamle devam ediyor. Şarkının genel havası bana Gamma Ray‘i anımsattı. O açıdan daha da bir gurur duydum grubumla. Parçanın melodisi çok sağlam ve sololar şarkıya serpiştirilmiş.Son kısma bir headbang payı da bırakmışlar sağolsunlar.  Final solosu ve ardından gelen clean vokalde olayı bitirmiş zaten.

Ve albüme adını veren parça: Our Kingdom Shall Rise. Şu ana kadar dinlemem neticesinde en iyi parça bu olmuş diyebilirim. Vokaller önceki EP deki tadında olmuş.

Godlike Divine, bir önceki şarkının bıraktığı yerde başlıyor gibi başlayıp aynı tonda ve benzerlikte bir hava geliyor kulaklarımıza. Şarkı boyunca twin pedalın neredeyse hiç susmaması, sonlara doğru gitarların bir ses daha incelmesi falan şarkıya aşık ediyor.

Farewell bana önceki Sabhankra şarkılarını anımsattı. Fazlasıyla Türk işi melodiler falan güzel olmuş. Devamında gelen Tonight bu albümün en sert parçası. Vokallerde brutalde var bu sefer. Şarkı aynı tempoda giderken ortalara doğru Elif’in girdiği bir kısımla ve devamında gelen melodi ile fazlasıyla doyurucu bir parça. Yalnız şunu da hemen ekleyeyim Yağız’ı tebrik etmek gerek harbiden çok iyi çalmış kardeşim 🙂 Tonigh’ın melodisi aklımda acayip yer edindi bu arada.

Follow The Light, hiç Sabhankra şarkısı gibi başlamıyor. Albümdeki diğer şarkılardan farklı bir havası var yav sanki. Işığı takip ettikçe bu hissiyat giderek kendini Sabhankralılaşmaya bırakıyor ve yine o içimize sinen melodileri duymaya başlıyoruz. Çok güzel parça.

Merak edenler için Our Kingdom Shall Rise:

Yorum bitti. EP’nın adı ile Sabhankra sanki bir de mesaj vermek istiyormuş gibi geldi bana. Bu yorumu bir fan olarak, fanatik bir fan olarak:), elimden geldiğince sadece şarkıların bana hissettirdikleri ile yazmaya çalıştım. Bir hatam olduysa affola. Sabhankra’yı da hatta tek tek Savaş, Yağız, Süha, Gürkan ve Elif’i tek tek tebrik ediyorum. Elleri dert görmesin.

Krallığımız büyüyecek, çok büyüyecek hem de!